حال كه گفتار ما بدينجا رسيد ناچاريم خطبه فاطمه (عليها السلام)را يادآور شويم. خطبه اى كه دوست و دشمن آن را نقل كرده اند. و من آن را از روى نسخه قديمى كتاب «السقيفه» تأليف ابو بكر احمد بن عبدالعزيز جوهرى كه در نزد مؤلفش خوانده شده (و مورد تأييد او بوده) نقل كرده ام .

من آن خطبه را در ماه ربيع الاخر سال ٣٢٢ هـ در نزد وى خواندم. رجال آن حديث همگى از طرق گوناگون روايت كرده اند كه هنگامى كه فاطمه خبردار شد ابو بكر فدك را گرفته و متصرف گرديده معجر بر سر گرفت و با گروهى از خدمتكاران و زنان قومش روانه گرديد...[١]

[١] كشف الغمه: ١ / ١٠٨ ـ ١١٦.
علاوه بر كسانى كه به نام و نوشته آنان اشارت رفت تعداد ديگرى از دانشمندان اهل سنت نيز خطبه فاطمه زهرا (عليها السلام)رادر كتاب هاى خويش نگاشته اند كه به ذكر نام آنها اكتفا مى شود:
[١] ابن اثير در «النهاية فى غريب الحديث» ج ٤ / ٢٧٣ .
[٢] مسعودى در «مروج الذهب» ج ٢ / ٣١١.
[٣] ابن منظور در «لسان العرب» ج ١٢ / ٣٣١.
[٤] توفيق ابوعلم در «اهل البيت» / ١٥٧ .
از جمله دانشمندان شيعه كه به ذكر خطبه مذكور پرداخته اند نيز مى توان به نام محمّد بن على بن حسين بن صدوق در «معانى الاخبار» محمّد بن حسن طوسى در «امالى» علامه محمّد باقر مجلسى در «بحار الانوار» اشارت نمود.