ياس در آتش
(١)
٧ ص
(٢)
٩ ص
(٣)
١٥ ص
(٤)
١٥ ص
(٥)
١٩ ص
(٦)
٢١ ص
(٧)
٢٣ ص
(٨)
٢٥ ص
(٩)
٦ ص
(١٠)
٣٢ ص
(١١)
٢٣٥ ص
(١٢)
٤١ ص
(١٣)
٤٤ ص
(١٤)
٤٦ ص
(١٥)
٤٩ ص
(١٦)
٥٠ ص
(١٧)
٥٢ ص
(١٨)
٥٢ ص
(١٩)
٥٣ ص
(٢٠)
٥٤ ص
(٢١)
٥٥ ص
(٢٢)
٥٦ ص
(٢٣)
٥٧ ص
(٢٤)
٦٠ ص
(٢٥)
٦٥ ص
(٢٦)
٦٦ ص
(٢٧)
٦٨ ص
(٢٨)
٧٠ ص
(٢٩)
٧١ ص
(٣٠)
٧٢ ص
(٣١)
٧٣ ص
(٣٢)
٧٤ ص
(٣٣)
٧٤ ص
(٣٤)
٧٦ ص
(٣٥)
٧٨ ص
(٣٦)
٧٨ ص
(٣٧)
٧٩ ص
(٣٨)
٨٠ ص
(٣٩)
٨٠ ص
(٤٠)
٨٥ ص
(٤١)
٨٧ ص
(٤٢)
٨٨ ص
(٤٣)
٩٠ ص
(٤٤)
٩٠ ص
(٤٥)
٩١ ص
(٤٦)
٩١ ص
(٤٧)
٩٤ ص
(٤٨)
٩٤ ص
(٤٩)
١٠٩ ص
(٥٠)
١٠٩ ص
(٥١)
١١١ ص
(٥٢)
١١١ ص
(٥٣)
١١٣ ص
(٥٤)
١١٣ ص
(٥٥)
١١٧ ص
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
ياس در آتش - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١١٠
ابيطالب يادآور شدم و به او گفتم، برخى مى پندارند اين خطبه جعلى است و ساخته و پرداخته «ابوالعيناء»[١] مى باشد. (با اين منظور كه از ايراد خطبه با اين سبك و قوت در فصاحت و بلاغت ترديد مى كنند وگرنه اصل ماجرا يعنى گرفتن فدك از فاطمه كه هيچ ترديدى در آن نيست) .[٢] زيد به من گفت: پيران آل ابى طالب را ديدم كه اين خطبه را از پدرانشان روايت مى كردند و به فرزندانشان ياد ميدادند و پدر من هم از جدم از دختر پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)اين را نقل كرده است.
و پيش از آنكه پدر بزرگ ابو العيناء متولد شود بزرگان شيعه اين خطبه را روايت كرده و به يكديگر درس مى داده اند. «حسن بن علوان» از «عطيه عوفى روايت كرده كه از «عبدالله بن حسن» شنيده كه او از پدرش نقل كرده است. ابوالحسين سپس گفت:
[١] ابوالعينا، نامش ابوعبدالله، محمّد بن قاسم بن خلاّد است. اجدادش از اهل «يمامه» بوده اند. او در سال ١٩١ هـ در «اهواز» به دنيا آمد و در «بصره» نشو و نما كرد. سر آمد مردمان در فصاحت كلام و حاضر جوابى بود و شعر نيز مى سرود. در سال ٢٨٣ هـ از دنيا رفت (اللّمعة البيضاء: ١٤٩) برخى مى گويند ابوالعيناء ادعا كرده بود كه اين خطبه را او ساخته است. اما نادرستى اين كلام در روايت متن از نظر گذشت. (مترجم).
[٢] منظوراين است كه طعن و نقد بر بلاغت خطبه است وگرنه اصل موضوع يعنى بازداشتن فاطمه از ارث پدرش صحيح و ثبت شده در تاريخ است.