چوبى راگرفته و آن را بريد و سپس براى او تابوتى ساخت. فاطمه لبخندى زد. اين در حالى بود كه پس از مرگ پيامبر تا آن لحظه كسى لبخند بر لبان او نديده بود. على و اسماء او را غسل دادند. او خود اين گونه وصيت كرده بود و ابوبكر و عمر از جريان مرگ او آگاه نشدند.[١]

[١] انساب الاشراف: ١ / ٤٠٥ .