ياس در آتش - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١١٢
و تقاضاى استرداد حق خويش كه خشم و نارضايتى وى را به همراه داشت در پى بيان اين گفتار برآمد.
مادر اينجا از آن اسناد، مقدارى كه مى توان با آن بر صحت گفتار استدلال نمود بسنده مى كنيم.
«ابوعبدالله محمّد بن عمران مرزبانى» با ذكر حديث از محمّد بن احمد كاتب از احمد بن عبيد بن ناصح نحوى، از يادى از شرقى بن قطامى از محمّد بن إسحاق از صالح بن كيسان از عروة از عايشه روايت مى كند. مرزبانى (حديث نگار فوق) هم چنين مى گويد:
ابوبكر احمد بن محمّد مكى از ابوالعينا محمّد بن قاسم سيمامى، از ابن عايشه روايت مى كند كه:
پس از مرگ پيامبر فاطمه به همراه گروهى از خدمتكارانش به جانب ابوبكر روانه گرديد... ودر روايت اول به نقل از عايشه مى گويد:
هنگامى كه فاطمه شنيد كه ابو بكر تصميم گرفته تا او را از استفاده فدك بازدارد، معجرش را بر سر گرفت و خويشتن را به طور كامل پوشانيد و به همراه گروهى از خدمتكارانش به راه افتاد.[١] (تا آخر روايت).
(از اينجا به بعد نقل اين دو روايت هيچ تفاوتى به چشم نمى خورد و هر دو يك گونه اند) .
[١] الشافى فى الامامه: ٤ / ٦٩ ـ ٧٧ .