تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٤١٩ - کلمهها

کلمه‌ها

شفاعة: واسطه بودن. شفع و شفاعة در اصل به معنی منضم کردن چیزی است به چیزی (بقره/ ٤٨ نکته‌ها).
کفل: (بر وزن طفل) نصیب. بهره.
مقیت: نگهدارنده. توانا. «اقاته: حفظه- اقتدر علیه» منظور از آیه معنای اول است.
تحیة: سلام کردن و دیگر نیکی‌ها. تحیت از سلام اعم است و در اصل ماده به معنی زنده ماندن و زنده نگه داشتن است إِذا حُیِّیتُمْ بِتَحِیَّةٍ: چون با نیکی یا سلامی روبرو شدید».
فئتین: فئة: گروه. فئتین: دو گروه.
ارکسهم: رکس و ارکاس: وارونه کردن و برگشت دادن بحالت اولیه.
یصلون: وصول: رسیدن. «یصلون»: می‌رسند و منتسب می‌شوند.
حصرت: حصر (بر وزن خلق) تنگ گرفتن و بر وزن شرف به معنی تنگ شدن است.
اعتزلوکم: عزل: کنارکردن. اعتزال: کنار شدن «اعتزلوکم»: کنار شدند از شما.
سلم: (بر وزن قلم) اطاعت، انقیاد و تسلیم شدن.
ثقفتموهم: ثقف: پیدا کردن و مصادف شدن. «ثقفتموهم» مصادف شدید با آنها.