تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٣١ - کلمهها

١٧- آنها استقامت ورزان، راستگویان، مطیعان، انفاقگران و آمرزش خواهان در سحرگاهان هستند.
١٨- خدا (با ایجاد جهان منظم) عیان کرده، ملائکه و دانشوران گواهی داده‌اند که معبودی جز او نیست و کارش بعدل است، خدایی جز او نیست، توانا و حکیم است.

کلمه‌ها

الشهوات: شهوت بمعنی رغبت و دوست داشتن است و در این آیه بمعنی مفعول است یعنی مشتهیات می‌باشد.
بنین: بعید نیست پسران و دختران هر دو مراد باشند، و برای تغلیب «بنین» گفته شده چنان که در یا بَنِی آدَمَ.
قناطیر: جمع قنطار بمعنی مال کثیر است، آن در اصل بمعنی محکم کردن است «قنطرت الشی‌ء: احکمته» ولی راغب آن را جمع قنطره به معنی «پل» می‌داند. مال کثیر را قنطار گفته‌اند که انسان را مثل «پل» بسوی راحتی عبور می‌دهد مقدار آن را هزار و دویست اوقیه، هزار و دویست مثقال، هزار دینار، هزار و دویست دینار و بعضی مقداری از طلا که پوست گاوی را پر کند گفته‌اند.
الخیل: اسبان، این جمع از لفظ خود مفرد ندارد، خیلاء بمعنی تکبر است، اسبان را از آن خیل گفته‌اند ظاهرا همه مصداق کثرت هستند که سوار شونده در خود احساس تکبر می‌کند و یا اسبان در راه رفتن متکبر می‌باشند (قاموس قرآن).
مسوّمه: علامتدار. نشاندار. ظاهرا آن از سیما بمعنی علامت است.
انعام: چهار پایان. جمع نعم. بقرینه «و الخیل» مراد از آن گاو، گوسفند و شتر است (انعام ثلثه).