تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٢٧١ - کلمهها

[سوره النساء (٤): آیه ١]

اشاره

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ
یا أَیُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّکُمُ الَّذِی خَلَقَکُمْ مِنْ نَفْسٍ واحِدَةٍ وَ خَلَقَ مِنْها زَوْجَها وَ بَثَّ مِنْهُما رِجالاً کَثِیراً وَ نِساءً وَ اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِی تَسائَلُونَ بِهِ وَ الْأَرْحامَ إِنَّ اللَّهَ کانَ عَلَیْکُمْ رَقِیباً (١)
بنام خدای رحمان رحیم
١- ای مردم از پروردگارتان به ترسید، که شما را از یک تن آفرید و همسر او را از جنس او آفرید و از آن دو مردان و زنان بسیار بوجود آورد، به ترسید از خدایی که از همدیگر به نام او تقاضا می‌کنید و (به ترسید) از خویشاوندیها که خدا مواظب و ناظر اعمال شماست.

کلمه‌ها

نفس: ظاهرا مراد از نفس در اینجا «شخص- کس» است مثل لا تَجْزِی نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَیْئاً در آیه وَ تُخْفِی فِی نَفْسِکَ مَا اللَّهُ مُبْدِیهِ احزاب/ ٣٧ مراد از آن ضمیر و باطن است و در آیه اللَّهُ یَتَوَفَّی الْأَنْفُسَ حِینَ مَوْتِها زمر/ ٤٢ ظاهرا مراد روح است و در آیاتی نظیر إِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ به نظر، منظور غرائز و امیال است.
زوج: جفت. بهر یک از زن و مرد اطلاق می‌شود، هم چنین ازواج.
بث: آن در اصل به معنی پراکندن و منتشر کردن است که به آفریدن تطبیق می‌شود.
تسائلون: یعنی از یکدیگر سؤال می‌کنید.