تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٣٠٧ - شرحها

کلمه‌ها

نصیب: بهره معین و ثابت. نصب در اصل به معنی رنج دیدن، رنج دادن و بر پاداشتن است، نصیب با معنای سوم تناسب دارد.
الاقربون: نزدیکان. مراد از آن خویشاوندان و مفرد آن قریب است.
مفروضا: معین شده. فرض در اصل به معنی قطع و تعیین است (قاموس قرآن).
اولی القربی: صاحبان قرابت. منظور قرابت نسبی و خویشاوندی است. قرب و قربی: نزدیکی.
ذریه: فرزند. اصل آن ذرء به معنی آفریدن است و ذریه به معنی آفریده می‌باشد، به قول راغب آن در مفرد و جمع بکار میرود. مراد از آن در آیه، فرزندان است.
ضعاف: ضعیف: ناتوان. جمع آن ضعاف و ضعفاء است.
سدید: درست. صواب. سدّ در اصل به معنی بستن و اصلاح کردن است.
یصلون: داخل می‌شوند. صلّی در لغت دخول، بریان شدن، چشیدن و غیره است.
سعیر: آتش افروخته شده. سعر: افروختن و افروخته شدن.

شرحها

در آیات گذشته روشن گردید که اصل بشر به یک زن و مرد منتهی می‌شود و در ازدواج باید نسبت به زنان عدالت مراعات شود و یتیمان مورد اجحاف قرار نگیرند، بدنبال آن، در این آیات روشن شده که دختران و پسران هر دو از پدران و مادران و اقوام ارث می‌برند و اگر در جاهلیت به دختران یا به مطلق صغار ارث نمی‌دادند، غلط بوده است، در موقع قسمت اموال اگر از خویشان و یتیمان