تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٢٥٥ - اشاره

[سوره آل‌عمران (٣): آیات ١٩٠ تا ١٩٤]

اشاره

إِنَّ فِی خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافِ اللَّیْلِ وَ النَّهارِ لَآیاتٍ لِأُولِی الْأَلْبابِ (١٩٠) الَّذِینَ یَذْکُرُونَ اللَّهَ قِیاماً وَ قُعُوداً وَ عَلی جُنُوبِهِمْ وَ یَتَفَکَّرُونَ فِی خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلاً سُبْحانَکَ فَقِنا عَذابَ النَّارِ (١٩١) رَبَّنا إِنَّکَ مَنْ تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ أَخْزَیْتَهُ وَ ما لِلظَّالِمِینَ مِنْ أَنْصارٍ (١٩٢) رَبَّنا إِنَّنا سَمِعْنا مُنادِیاً یُنادِی لِلْإِیمانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّکُمْ فَآمَنَّا رَبَّنا فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ کَفِّرْ عَنَّا سَیِّئاتِنا وَ تَوَفَّنا مَعَ الْأَبْرارِ (١٩٣) رَبَّنا وَ آتِنا ما وَعَدْتَنا عَلی رُسُلِکَ وَ لا تُخْزِنا یَوْمَ الْقِیامَةِ إِنَّکَ لا تُخْلِفُ الْمِیعادَ (١٩٤)
١٩٠- در آفرینش آسمانها و زمین و پی در پی بودن شب و روز نشانه‌هایی است (از توحید و هدف آفرینش) برای صاحبان خرد.
١٩١- (آنها) کسانی هستند که خدا را ایستاده و نشسته و خوابیده یاد می‌کنند و در خلقت آسمانها و زمین می‌اندیشند (و می‌گویند) پروردگارا اینها را بیهوده نیافریده‌ای پاکی تو، ما را از عذاب آتش نگاهدار.
١٩٢- پروردگارا، هر که را به آتش داخل کنی وی را خوار کرده‌ای و ستمکاران را یارانی وجود ندارد.
١٩٣- پروردگارا، ما ندا کننده‌ای را شنیدیم که (مردم را) بایمان می‌خواند (و می‌گفت) به پروردگارتان ایمان بیاورید، ما نیز ایمان آوردیم، پروردگارا گناهانمان را بیامرز،