تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ١٩٣ - کلمهها

کرده‌اند معلوم نکرده و استقامت کنندگان را معلوم ننموده است.
١٤٣- شما پیش از آنکه مرگ را ملاقات کنید آن را آرزو می‌کردید پس آن را دیدید و بآن تماشا می‌کردید (چرا فرار کردید یا چرا اعتراض می‌کنید)!!
١٤٤- محمد جز یک پیامبر نیست که پیش از او پیامبران آمده و در گذشته‌اند، پس اگر او بمیرد یا کشته شود شما عقبگرد می‌کنید، هر که عقبگرد کند ضرری به خدا نمی‌زند خدا بزودی شاکران را پاداش می‌دهد.
١٤٥- بر هیچ کس نیست که بمیرد جز باذن خدا نوشته‌ای است مدت دار، هر که پاداش دنیا بخواهد او را از آن می‌دهیم و هر که پاداش آخرت بخواهد او را نیز از آن می‌دهیم و حتما شکر گزاران را پاداش می‌دهیم.

کلمه‌ها

تهنوا: وهن به معنی ضعف روحی و جسمی است مراد از آن ضعف روحی است. «لا تهنوا» یعنی احساس ضعف نکنید، روحیه خود را از دست ندهید و سست شوید.
الاعلون: جمع اعلی به معنی برتر.
قرح: زخم. راغب گوید: بضم اول جراحتی است از باطن مانند دمل و بفتح اول زخمی است که از خارج برسد. مراد از آن ظاهرا شکست است المنار آن را شامل قتل و جرح دانسته است.
نداولها: دول: گردیدن. «دال الایام: دارت» نداول: می‌گردانیم.
شهداء: جمع شهید. رجوع شود به «شرحها».
یمحص: محص: خالص شدن از عیب. تمحیص خالص کردن.
یمحق: محق: نقصان و زایل شدن تدریجی. لازم و متعدی آید.
تمنون: آرزو می‌کردید. تمنی: آرزو کردن (قاموس قرآن).
خلت: خلاء و خلو: خالی شدن در مورد گذشت زمان نیز بکار می‌رود.