تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٢١٩ - کلمهها

[سوره آل‌عمران (٣): آیات ١٦١ تا ١٦٤]

اشاره

وَ ما کانَ لِنَبِیٍّ أَنْ یَغُلَّ وَ مَنْ یَغْلُلْ یَأْتِ بِما غَلَّ یَوْمَ الْقِیامَةِ ثُمَّ تُوَفَّی کُلُّ نَفْسٍ ما کَسَبَتْ وَ هُمْ لا یُظْلَمُونَ (١٦١) أَ فَمَنِ اتَّبَعَ رِضْوانَ اللَّهِ کَمَنْ باءَ بِسَخَطٍ مِنَ اللَّهِ وَ مَأْواهُ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمَصِیرُ (١٦٢) هُمْ دَرَجاتٌ عِنْدَ اللَّهِ وَ اللَّهُ بَصِیرٌ بِما یَعْمَلُونَ (١٦٣) لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَی الْمُؤْمِنِینَ إِذْ بَعَثَ فِیهِمْ رَسُولاً مِنْ أَنْفُسِهِمْ یَتْلُوا عَلَیْهِمْ آیاتِهِ وَ یُزَکِّیهِمْ وَ یُعَلِّمُهُمُ الْکِتابَ وَ الْحِکْمَةَ وَ إِنْ کانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِی ضَلالٍ مُبِینٍ (١٦٤)
١٦١- هیچ پیامبر را نرسد که خیانت کند، هر که خیانت کند، خیانت شده را با خود در روز قیامت می‌آورد، سپس بهر کس آنچه کرده تماما داده می‌شود و آنها مظلوم نمی‌شوند
١٦٢- آیا پس آن کس که پیرو رضای خداست مانند کسی است که قرین سخت خدا شده و جایگاهش آتش و بد سرانجامی است؟!
١٦٣- برای آنهاست درجاتی در نزد خدا و خدا بآنچه می‌کنند بیناست.
١٦٤- خدا بر مؤمنان تفضل فرمود آن گاه که در میان آنها پیامبری از خودشان مبعوث کرد که آیات خدا را بر آنها می‌خواند و پاکشان می‌کند و کتاب و حکمت تعلیمشان می‌دهد و حقا که پیش از آن در گمراهی آشکار بودند.

کلمه‌ها

یغل: غلول (بر وزن علوم): خیانت. (قاموس قرآن).
توفی: توفّی از باب تفعّل به معنی اخذ بطور تمام و فعل مجهول آن به معنی