مديريت و فرماندهى در اسلام - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٠ - ٦- چارهجوئى در برابر حوادث پيشبينى نشده

عضو فاسد» به همان اندازه زيانبار است كه مجازات و توبيخ بيش از حد.

درست است كه كنار گذاشتن فردى كه شخص «مدير» او را برگزيده احياناً گران تمام مى‌شود، امّا تحمّل مفاسد اصرار بر ادامه كارش، بيشتر موقعيّت او را تضعيف و حيثيّت او را به خطر مى‌افكند.

٥- روى افراد فاسد تا آنجا كه ممكن است بايد كار كرد، و همچنان يك برادر دلسوز و مهربان، زحمت كشيد؛ و از تصميم‌هاى عجولانه بر حذر بود؛ امّا در عين حال، به هنگام عدم تأثير چاره جوئيها، نبايد در كنار گذاشتن آنها بر طبق ضوابط اسلامى ترديدى به خود راه داد.

بايد توجّه داشت‌ موضع مدير، موضع يك برادر است، و وظايف او، وظايف يك برادر ...

در بسيارى از آيات قرآن مجيد از پيامبران الهى به عنوان «برادرِ» (اخ) قوم و ملّت خود ياد شده، و اين تعبير بسيار پر معنى است.

در مورد «هود» مى‌فرمايد: «وَإِلى‌ عادٍ أَخاهُمْ هُوداً» [١].

در مورد «صالح»: «وَإِلى‌ ثَمُودَ أَخاهُمْ صالِحاً» [٢].

در مورد «شعيب»: «وَإِلى‌ مَدْيَنَ أَخاهُمْ شُعَيْباً» [٣].

در مورد حضرت «نوح»: «إِذْ قالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ» [٤].

در مورد «لوط» پيامبر بزرگ خدا: «إِذْقالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ لُوطٌ» [٥].

به اين ترتيب، موضع پيامبران، موضع برادر است «نه قيّم يا صاحب برده» و نه يك فرد بيگانه و خشك و خالى از محبّت و دلسوزى.

[١]- سوره اعراف، آيه ٦٥.

[٢]- سوره اعراف، آيه ٧٣.

[٣]- سوره اعراف، آيه ٨٥.

[٤]- سوره شعراء، آيه ١٠٦.

[٥]- سوره شعراء، آيه ١٦١.