جامى از زلال كوثر - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٣٣ - زهرا در عرصه تلا ش پيشگى
متمدن ناميد كه هر يك از افراد آن عهدهدار وظيفهاي ويژه باشند؛ به گونهاي كه در نهايت، بازده و ثمره همه كارها بين همه افراد آن جامعه به عدالت و انصاف توزيع گردد.
اولين تقسيم كار در کوچکترين واحد اجتماعى، يعنى خانواده صورت ميپذيرد. چگونگى تقسيم وظايف ميان مرد و زن در عرصه كوچك خانواده، زيربناى تقسيمبندىهاى ديگر در پهنه وسيع جامعه ميگردد. از اين روى بحث از چگونگى تقسيم كار در گستره خانواده جايگاه و اهميت ويژهاي دارد.
حكمت الهى بر آن قرار گرفته كه هر چيزى در عالم به صورت جفت آفريده شود: مِنْ كُلِّ شَىْء خَلَقْنَا زَوْجَيْنِ؛[١] هر شيئى را به صورت جفت آفريديم.
جفت آفريده شدن هر گونهاي از موجودات اين عالم و تفاوتهاي ميان آنها، از لوازم خلقت و ضروريات تكوينىِ آفرينش است؛ تا جايى كه بقاى اين عالم در گرو چنين تفاوتهايي ميباشد. دوگانگيهاي تكوينى موجود ميان دو جنس مؤنث و مذكر تفاوتهايي را در تقسيم وظيفهها و نقشها ايجاب ميکند. تقسيم كار ميان مرد و زن، به هر ميزان كه با استعدادهاى فطرى و تكوينى ايشان هماهنگ و متناسب باشد، ثمرهها و بهرههاي بيشترى در پى خواهد داشت.
در تعيين چگونگى تقسيم كار، بيش از هر چيز ميبايد به استعدادهاى تكوينى مرد و زن نظر داشت و چنين دقت نظرى بدون بهره گيري از افق برتر وحى امکانپذير نخواهد بود؛ چرا كه عقل کوتهانديش بشر به تنهايى و بدون الهام از خالق، هرگز نخواهد توانست استعدادهاى شگفت نهاده شده در ضمير آدمى را باز شناسد. از اين روى در تعيين الگوى تقسيم كار در عرصه خانواده بايد به دنبال نمونههايي بود كه پشتوانههايي وحيانى دارند. با نظر به اين نكته، به سيره زندگانى بهترين اسوههاي الهى روى ميآوريم تا جستوجوگر کاملترين شيوه در گستره تقسيم كارهاى خانوادگى باشيم.
١. ذاريات (٥١):٤٩.