اين فرمايش پيامبر كه بر اساسِ لطافت‌هاى تكوينى روح و جسم زن استوار گشته است، زن را در عرصه خانواده چون گلى خوش‌رنگ و بو مى‌شمارد كه به ملاطفت و مراقبت نيازمند است. البته گل بودنِ زن در كانون خانواده است؛ نه در ميدان‌هاي اجتماعى، اقتصادى، سياسى و ... .[١]

هر موجودى به فراخور ظرفيت‌هاي وجودى خويش، جلوه‌نماي پرتوى از صفات حضرت حق است. امكان اين جلوه‌نمايي در وجود انسان، اين برترين آفريده الهى، از هر موجود ديگرى بيشتر است. وجود هر انسانى نمايانگر شعاعى از نور جمال و جلال الهى است كه به ميزان قرب او به اين يگانه منبع بىكران نور، توان پرتوافشانى و جلوه‌نمايي بيشترى در آن پديدار مي‌شود. از آن جا كه شکل‌گيري نظام احسن الهى در عرصه اجتماعِ انسانى وابسته به تجلى و ظهور كامل اسما و صفات الهى است، مي‌بايد توان و استعداد اين جلوه‌نمايي در هر يك از گونه‌هاي انسانى كه زيربناى جوامع انسانى مي‌باشند، نهاده شود. اين استعداد و توانايى، طبق حكمت الهى در وجود يكايك افرادِ گونه‌هاي بشرى (زن و مرد) قرار داده شده است. طبق مشيت الهى هر يك از دو جنس مرد و زن، استعداد جلوه‌نمايي تمام اسما و صفات الهى را در فطرت خويش دريافت داشته‌اند؛ استعداد تجلى صفات جمال و جلال الهى در وجود هر يك از گونه‌هاي انسانى شدت و ضعف مي‌پذيرد. به ديگر سخن، درون‌مايه‌هاي فطريى كه زمينه‌ساز مظهريت اسما و صفات الهى در وجود انسان است، در دو جنس زن و مرد متفاوت است:

زن، داراى ظرفيت و يارايى بيشتر براى مظهريت صفات جمال الهى؛

مرد، واجد لياقت و توانايى فزون‌تر براى مظهريت صفات جلال الهى.

آيات و روايات پُرشمارى، گوياى اين حقيقتند كه وجود زن در جلوه‌نمايي صفات جمال الهى تواناتر است؛ صفاتى چون: رأفت، عطوفت، رحمت، گذشت، محبت،

١. با الهام از فرموده‌هاي مقام معظم رهبرى در سالروز ولادت با سعادت حضرت فاطمه زهرا(عليها السلام)، ٣٠/٦/٧٩.