دخت گرامى پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)، فاطمه اطهر (عليها السلام)، پرتوى از نور الهى است و بيت رفيع او، از بيوتى است كه همگان بر تكريم آن فراخوانده شده اند .

جلال الدين سيوطى (٨٤٨ ـ ٩١١) در اثر حديثى خود چنين نقل مى كند:

آيه (في بُيوت أذِن الله أن تُرفع...)[١] بر پيامبر فرود آمد، و رسول گرامى آن را بر ياران خود كه در مسجد دور او حلقه زده بودند، تلاوت كرد، در اين هنگام از پيامبر دو سؤال شد:

١. مقصود از اين «بيوت» كه جايگاه انوار الهى است، چيست؟!

پيامبر: بيوت انبياء و خانه هاى رسولان الهى است .[٢]

٢. ابو بكر در حالى كه به خانه «فاطمه» و على (عليه السلام)اشاره مى كرد پرسيد

[١] توبه: ٣٦.
[٢] الدر المنثور: ٦ / ٦٠٦ .