رگشناسى - ابن سينا - الصفحة ٢٤ - فصل پنجم
بود او را [١] نبض خرد [٢] خوانند- و بتازى صغير [٣]، و ميان ميان را معتدل بزرگى [٤] خوانند.
و امّا باب تيزى و درنگى رگ [٥].
نبض تيز را بتازى سريع خوانند، و درنگى را بطيء [٦] خوانند [٧]، و تيز آن بود كه راه دراز را [٨] بزمان [٩] كوتاه ببرد، و درنگى [١٠] آن بود كه راه كوتاه را بزمان دراز برد، و [١١] هرگاه كه رگ انبساط كند تا آخر بزمان كوتاه [١٢] او را تيز و سريع خوانند [١٣]، و اگر بدير [١٤] كند- و زمان درازتر او را درنگى- و بطى خوانند [١٥]، چنانكه [١٦] مردى بود [١٧]
[١] - ورا- د.
[٢] - خرد خرد- ب- ج.
[٣] - صغير خوانند- د.
[٤] - بزرگ- آ.
[٥] - بى: رگ- ب- ج- د- دو رنگى رگ- آ.
[٦] - درنگى بطيء- ج- د- در زنگى بطن- آ.
[٧] - بى: خوانند- ب- ج.
[٨] - بى: را- آ.
[٩] - بزبان- ج.
[١٠] - دو رنگى- آ.
[١١] - راه بزمان دراز بود و- آ،- راه كوتاه را بزمان دراز برد- ب،- راه كوتاه را بزبان دراز برد- ج،- راه كوتاه را بزمان كوتاه برد- د.
[١٢] - انبساط بزمان كوتاه كند- ب،- انبساط بزمان كوتاه كند و- ج.
[١٣] - خواند- ج.
[١٤] - و هر كه بديد- د.
[١٥] - بى: «و اگر بدير كند» تا «بطيء خوانند»- آ،- بى: «و اگر بدير كند» تا «و سريع خوانند»- ب.
[١٦] - چنانچه- د.
[١٧] - بى: بود- ج.