رگشناسى - ابن سينا - الصفحة ٢٦ - فصل پنجم
كه [١] قوّت زياده [٢] تر بود- و از معتدل بيشتر بهتر بود [٣].
و امّا باب دير آمدن- و زود آمدن [٤].
اين اندر يكى نبض نبود، و [٥] كمترين دو نبض بايد؛ هر گاه كه نبض دويّم سپس پيشين- زود آيد، آن را نبض دمادم خوانند، و بتازى متواتر [٦]، و هر گاه كه دير آيد آن را نبض گسسته خوانند [٧]، و بتازى متفاوت [٨]، و نامهاى ديگر هستند، و لكن [٩] اين مشهورتر است [١٠] و ميان ميان را [١١] معتدل خوانند [١٢].
و امّا باب گرمى- و سردى.
هر گاه كه رگ [١٣] بدست گرمتر [١٤] از ان آيد كى [١٥] بطبع بود،
[١] - هر چه- ب- ج- د.
[٢] - بزيادت- ج.
[٣] - بيشتر بود آن بهتر باشد- ب- ج.
[٤] - بى: و زود آمدن- آ- ب- ج.
[٥] - بى: و- آ- ج- د.
[٦] - متواتر خوانند- آ- د.
[٧] - بى: خوانند- ج.
[٨] - متفاوت خوانند- آ- د.
[٩] - ليكن- ج- د،- ولى- ب.
[١٠] - بى: است- آ- د.
[١١] - بى: را- ج- د.
[١٢] - بى: خوانند- آ- د.
[١٣] - بى: رگ- آ.
[١٤] - بى: گرمتر- آ.
[١٥] - از ان آيد كه- آ- از ان اندكى- ج،- آيد از ان كه- د.