امّا فضول‌ [٣]: آنست كه اندر بجشكى موسيقى گفتن بآزار كردن بود [٤]، خاصّه- كه هيچ حكيمى را اندر بجشكى بكار نيايد، و اگر ندانند [٥] هيچ زيان ندارد، و هيچ بجشك نداند- كه وى‌ [٦] چه ميگويد،- الّا كه پيشه موسيقى بياموزد؛ و [آن‌] كارى دراز بود.

و امّا غلط (است) دو غلط است:

يكى آنكه نزديك پيشه‌وران موسيقى الّذى بالكل و الخمسة و الّذى بالخمسة [٧] بحكم حسّ‌ [٨] يكى بود.

و ديگر- آن كس كه كوس‌ [٩] سراى بود- اندر تأليف، يا [١٠] اندر ايقاع، بگوش‌ [١١] اندر يابد اين همه نسبتها را [١٢] لكن بزيادت‌ [١٣] خمس- و سدس- و سبع- و ثمن- و تسع بود، و نيز باريكتر، خاصه آنچه‌

[١] - آن را- آ.

[٢] - وصول- ج.

[٣] - وصول- ج.

[٤] - بى: بود- ج،- بود و- آ.

[٥] - بماند- آ.

[٦] - بى: وى- آ.

[٧] - بى: و الذى بالخمسة- آ،- الذى بالكل و الخمسة و الذى الخمسه- ج،- ذى الكلّ و الخمسة و ذى المخمس- د.

[٨] - جنس- د.

[٩] - كه آن كس كه كوس- آ،- آن كس كه گوش- ب- ج،- آنكه كوس- د.

[١٠] - بى: يا- د،- ريا- (ظ: و يا)- آ.

[١١] - بى: بگوش- ب- ج.

[١٢] - بى: را- آ.

[١٣] - آنكه بزيادت- ب- آنكه بر زيادت- ج.