زندگانى باب الحوائج حضرت موسى بن جعفر(ع) - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٣ - دوران امامت حضرت موسى بن جعفر

صابران مى يابى» او از كارهايى كه آن عالِم انجام مى‌داد، سؤال نمى‌كرد.

ابو جعفر عليه السلام نيز اگر نگفته بود اگر خدا بخواهد چنان مى‌شد كه آن‌حضرت فرموده بود.

ابو حمزه گويد: در اينجا به سخن او يقين آوردم.

طرفداران جنبش مكتبى در اين باره سخنان بسيارى نقل مى‌كردند تا آنجا كه خبر به گوش دستگاه حاكمه رسيد و در جامعه شيوع يافت.

در پى شيوع اين خبر گروهى از افراد مكتبى دستگير شدند و امام كاظم عليه السلام نيز به زندان افتاد و پس از مدّتى به شهادت رسيد». [١]

انديشه قيام امام هفتم عليه السلام تا آنجا رواج يافت كه دستگاه پس از مسموم ساختن آن امام و به شهادت رساندن ايشان در سياهچالهاى زندان بغداد، از آن به عنوان اعلاميه‌اى تبليغاتى بر ضدّ جنبش مكتبى بهره‌بردارى كرد.

به اين صورت كه همه مى‌دانستند كه قائم نمى‌ميرد تا آنكه زمين را پس از آنكه از ظلم و بيداد پر شد، از عدل و داد بنا كند و اينك اين امام هفتم است كه از دنيا رفته است، بنابر اين او قائم منتظر نيست!!

دستگاه حاكم مى‌خواست با اين تلاشها وجود تناقض را در سخنان رهبران جنبش نشان دهد. از اين رو مأموران حكومت بر سر نعش امام كاظم عليه السلام بانك سر دارند كه: «اين موسى‌بن جعفراست كه‌رافضه مى‌پندارد او نمى‌ميرد. بدو بنگريد» مردم هم بر نعش امام نگريستند. [٢]