«و خاصه درين مدت ده دوازده سال كه هرگز از ضجرت ملال خالى نبوده و از تفرق حال و مزاحمت دور نگشته و هر چند فكر و تدبير در دفع شدايد مى‌نمود خلاف آن واقع مى‌شد ... و هر حساب كه با خود راست مى‌داد، كج مى‌افتاد.

دم ز گيتى چندان حساب كج برداشت‌

كه راه يافت بدو صدهزار گونه كسور [١]»