تعليم و تربيت در اسلام
(١)
٢ ص
(٢)
٨ ص
(٣)
٢٥ ص
(٤)
٢٨ ص
(٥)
٣١ ص
(٦)
٤١ ص
(٧)
٤٤ ص
(٨)
٥٣ ص
(٩)
١١ ص
(١٠)
١١ ص
(١١)
١٣ ص
(١٢)
١٣ ص
(١٣)
١٤ ص
(١٤)
١٤ ص
(١٥)
١٤ ص
(١٦)
١٤ ص
(١٧)
١٥ ص
(١٨)
١٥ ص
(١٩)
١٥ ص
(٢٠)
١٥ ص
(٢١)
١٦ ص
(٢٢)
١٦ ص
(٢٣)
١٦ ص
(٢٤)
١٧ ص
(٢٥)
١٧ ص
(٢٦)
١٩ ص
(٢٧)
٢١ ص
(٢٨)
٢٢ ص
(٢٩)
٢٤ ص
(٣٠)
٢٥ ص
(٣١)
٢٥ ص
(٣٢)
٢٥ ص
(٣٣)
٢٨ ص
(٣٤)
٢٨ ص
(٣٥)
٢٩ ص
(٣٦)
٢٩ ص
(٣٧)
٣١ ص
(٣٨)
٣١ ص
(٣٩)
٣١ ص
(٤٠)
٣٣ ص
(٤١)
٣٤ ص
(٤٢)
٤١ ص
(٤٣)
٤١ ص
(٤٤)
٤٢ ص
(٤٥)
٤٣ ص
(٤٦)
٤٦ ص
(٤٧)
٤٦ ص
(٤٨)
٣ ص
(٤٩)
٣ ص
(٥٠)
٤ ص
(٥١)
٥ ص
(٥٢)
٥ ص
(٥٣)
٧ ص
(٥٤)
٨ ص
(٥٥)
٩ ص
(٥٦)
١٠ ص
(٥٧)
١١ ص
(٥٨)
١١ ص
(٥٩)
١١ ص
(٦٠)
١٤ ص
(٦١)
١٤ ص
(٦٢)
١٤ ص
(٦٣)
١٦ ص
(٦٤)
١٧ ص
(٦٥)
١٨ ص
(٦٦)
١٨ ص
(٦٧)
١٨ ص
(٦٨)
١٨ ص
(٦٩)
١٨ ص
(٧٠)
١٨ ص
(٧١)
١٩ ص
(٧٢)
١٩ ص
(٧٣)
١٩ ص
(٧٤)
١٩ ص
(٧٥)
١٩ ص
(٧٦)
٢٠ ص
(٧٧)
٢٠ ص
(٧٨)
٢٠ ص
(٧٩)
٢٠ ص
(٨٠)
٢١ ص
(٨١)
٢٢ ص
(٨٢)
٢٤ ص
(٨٣)
٢٤ ص
(٨٤)
٢٥ ص
(٨٥)
٢٥ ص
(٨٦)
٢٥ ص
(٨٧)
٢٦ ص
(٨٨)
٢٦ ص
(٨٩)
٢٦ ص
(٩٠)
٢٦ ص
(٩١)
٢٦ ص
(٩٢)
٢٧ ص
(٩٣)
٢٧ ص
(٩٤)
٢٨ ص
(٩٥)
٢٨ ص
(٩٦)
٣١ ص
(٩٧)
٣١ ص
(٩٨)
٣١ ص
(٩٩)
٣٢ ص
(١٠٠)
٣٣ ص
(١٠١)
٣٣ ص
(١٠٢)
٣٣ ص
(١٠٣)
٣٤ ص
(١٠٤)
٣٤ ص
(١٠٥)
٣٤ ص
(١٠٦)
٣٥ ص
(١٠٧)
٣٥ ص
(١٠٨)
٣٥ ص
(١٠٩)
٣٥ ص
(١١٠)
٣٦ ص
(١١١)
٣٦ ص
(١١٢)
٣٨ ص
(١١٣)
٣٩ ص
(١١٤)
٤١ ص
(١١٥)
٤١ ص
(١١٦)
٤١ ص
(١١٧)
٤١ ص
(١١٨)
٤١ ص
(١١٩)
٤٢ ص
(١٢٠)
٤٢ ص
(١٢١)
٤٢ ص
(١٢٢)
٤٢ ص
(١٢٣)
٤٣ ص
(١٢٤)
٤٣ ص
(١٢٥)
٤٣ ص
(١٢٦)
٤٤ ص
(١٢٧)
٤٥ ص
(١٢٨)
٤٥ ص
(١٢٩)
٤٥ ص
(١٣٠)
٤٦ ص
(١٣١)
٤٦ ص
(١٣٢)
٤٦ ص
(١٣٣)
٤٦ ص
(١٣٤)
٤٦ ص
(١٣٥)
٤٦ ص
(١٣٦)
٤٦ ص
(١٣٧)
٤٨ ص
(١٣٨)
٤٨ ص
(١٣٩)
٤٨ ص
(١٤٠)
٤٨ ص
(١٤١)
٤٨ ص
(١٤٢)
٤٨ ص
(١٤٣)
٤٨ ص
(١٤٤)
٤٨ ص
(١٤٥)
٤٨ ص
(١٤٦)
٤٨ ص
(١٤٧)
٤٨ ص
(١٤٨)
٤٩ ص
(١٤٩)
٥٠ ص
(١٥٠)
٥٢ ص
(١٥١)
٥٢ ص
(١٥٢)
٥٣ ص
(١٥٣)
٢٦ ص
(١٥٤)
٢٦ ص
(١٥٥)
٢٦ ص
(١٥٦)
٣٣ ص
(١٥٧)
٣٣ ص
(١٥٨)
٣٣ ص
(١٥٩)
٣٣ ص
(١٦٠)
٣٤ ص
(١٦١)
٣٤ ص
(١٦٢)
٣٤ ص
(١٦٣)
٣٥ ص
(١٦٤)
٥١ ص
(١٦٥)
٥١ ص
(١٦٦)
٥١ ص
(١٦٧)
٥١ ص
(١٦٨)
٥١ ص
(١٦٩)
٥١ ص
(١٧٠)
٥١ ص
(١٧١)
٥١ ص

تعليم و تربيت در اسلام - الهامى نيا، على اصغر؛ احمدى، محمد رضا - الصفحة ٥٦

١١٤- آل عمران ، آيه ١١٤ .

١١٥- توبه (٩) ، آيه ٧١ .

١١٦- إِنَّ الاَْمـْرِ بـِالْمـَعـْرُوفِ وَالنَّهـْىَ عـَنِ الْمـُنـكـَرِ لَخـُلْقـانِ مـِنْ خـُلُقِ اللّهِ سـُبْحانَهُ (نهج البلاغه ، خطبه ١٥٥ ، ص ٤٩٠)

١١٧- وسائل الشيعه ، ج ١١ ، ص ٣٩٥ .

١١٨- نهج البلاغه ، حكمت ٢٤٤ ، ص ١١٩٧ .

١١٩- نهج البلاغه ، حكمت ٣٦٧ ، ص ١٢٦٤ .

١٢٠- همان ، نامه ٤٧ ، ص ٩٧٨ .

١٢١- براى تفصيل بيشتر به تحريرالوسيله حضرت امام خمينى (س ) ـ ج ٢ ، بحث امر به معروف و نهى از منكر ـ مراجعه شود .

١٢٢- نهج البلاغه ، خطبه ١٢٩ ، ص ٤٠١ .

١٢٣- تـوبـه (٩) ، آيـه ١٢٢ ؛ بـه عـنـوان مثال بايد بداند كه اين روش صرفاً در مورد افراد مكلّف به كار برده مى شود و نسبت به اشخاصى كه به حد تكليف شرعى نرسيده اند ، از ساير شيوه هاى مناسب ديگر بايد استفاده كرد .

١٢٤- ناگفته پيداست كه در چنين مواردى بايد ديد كه معروفى كه ترك شده يا منكرى كه به آن عمل مى شود ، چيست و از چه درجه اهميّتى برخوردار است . زيرا گاه است كه براى اقامه ايـن فـريـضـه الهـى لازم اسـت كـه مـؤ مـن هـمـه هـسـتـى خـودرا درايـن راه فـداكـند ، مانند حضرت سيدالشهداء(ع ) كه چنين كارى را لازم دانستند !

١٢٥- إِنّا اءَرْسَلْناكَ بِالْحَقِّ بَشيراً وَ نَذيراً ، بقره (٢)، آيه ١١٩ .

١٢٦- توبه (٩) ، آيه ٢١ .

١٢٧- اُسدُ الغابه ، ابن اثير ، ج ٣ ، ص ٣٥٨ ، چاپ بيروت .

١٢٨- ناسخ التواريخ ، حالات پيامبر اكرم (ص ) ، عباسقلى سپهر ، ج ٢ ، ص ١٠٣ ، چاپ اسلاميّه .

١٢٩- نهج البلاغه ، حكمت ٣٣٩ ، ص ١٢٤٩ .

١٣٠- وَ ما نُرْسِلُ الْمُرْسَلينَ إِلاّ مُبَشِّرينَ وَ مُنْذِرينَ ، كهف (١٨) ، آيه ٥٦ .

١٣١- مدّثّر (٧٤) ، آيات ١ ـ ٢ .

١٣٢- نساء (٤) ، آيه ٣٤ .

١٣٣- در ادامـه آيـه مى فرمايد : (... فَإِنْ اءَطَعْنَكُمْ فَلا تَبْغُوا عَلَيْهِنَّ سَبيلاً...) ؛ اگر [در هـر مـرحـله اى ] از شـمـا اطـاعـت كـردند ، ديگر [از روى بهانه جويى ] به آنها تعدى نكنيد! (براى توضيح بيشتر به تفسير نمونه ، ج ٣ ، ص ٣٧٢ مراجعه كنيد .)

١٣٤- إِنَّهُ لا يـَيـْاءَسُ مـِنْ رَوْحِ اللّهِ إِلا الْقـَوْمُ الْكـافـِرُونَ ؛ هـمانا از رحمت الهى جز كافران ماءيوس نمى شوند . (يوسف (١٢) ، آيه ٨٧ .)

١٣٥- لا تـَقـْنـَطـُوا مِنْ رَحْمَةِ اللّهِ إِنَّ اللّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَميعاً ؛ از رحمت خدا نااميد نشويد ، همانا خدا همه گناهان را مى آمرزد . (زمر (٣٩) ، آيه ٥٣ .)

١٣٦- ر . ك . نازعات (٧٩) ، آيات ١٧ ـ ١٨ .

١٣٧- فَقُولا لَهُ قَوْلاً لَيِّناً لَعَلَّهُ يَتَذَكَّرُ اءَوْ يَخْشى (طه (٢٠) ، آيه ٤٤ .)

١٣٨- بحارالا نوار ، ج ٧٣ ، ص ٣٣٢ .

١٣٩- مائده (٥) ، آيه ٢٧ .

١٤٠- فرقان (٢٥) ، آيه ٧٠ .

١٤١- وسائل الشيعه ، ج ١١ ، ص ٣٥٤ .

١٤٢- اَلتـّائِبُ مـِنَ الذَّنـْبِ كـَمـَنْ لا ذَنـْبَ لَهُ ، (اصـول كـافـى ، ج ٤ ، ص ١٦٨ ، چـاپ دفـتـر نـشـر فـرهـنـگ اهل بيت (ع ) .)

١٤٣- مفردات ، راغب اصفهانى ، واژه ربّ .

١٤٤- الرحمن (٥٥) ؛ آيات ١ ـ ٤ .

١٤٥- علق (٩٦) ، آيات ٣ ـ ٥ .

١٤٦- بقره (٢) ، آيه ١٢٩ .

١٤٧- بحارالانوار ، ج ٢ ، ص ٢٩ .

١٤٨- بقره (٢) ، آيه ٣٣ . (آيات قبل و بعد آن را نيز نگاه كنيد .)

١٤٩- بحارالانوار ، ج ٢ ، ص ١٨ .

١٥٠- كليات سعدى ، ص ٩٣ ، اميركبير .

١٥١- بحارالانوار ، ج ٢ ، ص ١٥ .

١٥٢- مضمون آيه ٣٢ ، سوره مائده (٥) .

١٥٣- بحارالانوار ، ج ٢ ، ص ١٦ .

١٥٤- ميزان الحكمة ، ج ٦ ، ص ٤٧٤ ، نقل از مجموعه ورّام .

١٥٥- بحارالانوار ، ج ٢ ، ص ١٧ .