تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤٠ - در اينجا به يك نكته بايد توجه كرد انسان در قرآن كريم

و در مورد ديگر موجودى عجول (وَ كانَ الْإِنْسانُ عَجُولًا- اسراء- ١١).

و در جاى ديگر كفور و كفران كننده (وَ كانَ الْإِنْسانُ كَفُوراً- اسراء- ٦٧).

و در مورد ديگر موجودى پرخاشگر (كانَ الْإِنْسانُ أَكْثَرَ شَيْ‌ءٍ جَدَلًا- كهف- ٥٤).

و در جاى ديگر ظلوم و جهول (إِنَّهُ كانَ ظَلُوماً جَهُولًا- احزاب- ٧٢).

و در جاى ديگر كفور مبين و كفران كننده آشكار (إِنَّ الْإِنْسانَ لَكَفُورٌ مُبِينٌ‌- زخرف- ١٩).

و در مورد ديگر موجودى كم ظرفيت و دمدمى مزاج كه هنگام نعمت بخيل و به هنگامى بلا پر جزع است (إِنَّ الْإِنْسانَ خُلِقَ هَلُوعاً إِذا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوعاً وَ إِذا مَسَّهُ الْخَيْرُ مَنُوعاً- معارج- ١٩ و ٢٠ و ٢١).

و در جاى ديگر مغرور حتى در برابر خدا (يا أَيُّهَا الْإِنْسانُ ما غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ‌- انفطار- ٦).

و در مورد ديگر موجودى كه به هنگام نعمت طغيان مى‌كند (إِنَّ الْإِنْسانَ لَيَطْغى‌ أَنْ رَآهُ اسْتَغْنى‌- علق- ٦).

به اين ترتيب مى‌بينيم" انسان" در قرآن مجيد به عنوان موجودى كه داراى جنبه‌هاى منفى فراوان و نقطه‌هاى ضعف متعددى است معرفى شده است.

آيا اين همان انسانى است كه خدا او را در" احسن تقويم" و" بهترين ساختمان"، آفريده است؟ (لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ‌- تين- ٤).

و نيز آيا اين همان انسانى است كه خدا معلم او بوده و آنچه را نمى‌دانسته است به وى آموخته است (عَلَّمَ الْإِنْسانَ ما لَمْ يَعْلَمْ‌- علق- ٥).

و آيا اين همان انسانى است كه خدا بيان به او آموخته (خَلَقَ الْإِنْسانَ عَلَّمَهُ الْبَيانَ‌- رحمان- ٣).

و بالآخره آيا اين همان انسانى است كه خدا او را در مسير پروردگار به‌