تفسير نمونه ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢٠ - تفسير خداشناسى و معاد
در كار نبوده باشد، به همين دليل" اسْتَوى عَلَى الْعَرْشِ" به معنى اين است كه خداوند زمام امور جهان را بر دست گرفت [١]" تدبر" از ماده" تدبير" در اصل از" دبر" (بر وزن ابر) به معنى پشت سر و عاقبت چيزى است بنا بر اين تدبير به معنى بررسى كردن عواقب كارها، و مصالح را سنجيدن و بر طبق آن عمل نمودن است. پس از آنكه روشن شد خالق و آفريدگار" اللَّه" است و زمام اداره جهان هستى به دست او است و تدبير همه امور به فرمان او مىباشد معلوم است كه بتها اين موجودات بى جان و عاجز و ناتوان هيچگونه نقشى در سرنوشت انسانها نمىتوانند داشته باشند لذا در جمله بعد مىفرمايد:" هيچ شفاعت كنندهاى جز به اذن و فرمان او وجود ندارد" (ما مِنْ شَفِيعٍ إِلَّا مِنْ بَعْدِ إِذْنِهِ) [٢] آرى" اين چنين است" اللَّه" پروردگار شما، او را بايد پرستش كنيد نه غير او" (ذلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ).
" آيا با اين دليل روشن متذكر نمىشويد؟" (أَ فَلا تَذَكَّرُونَ).
نخست مىگويد:" بازگشت همه شما به سوى خدا است" (إِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيعاً).
سپس روى اين مساله مهم تكيه و تاكيد كرده اضافه مىكند:" اين وعده
[١] براى توضيح بيشتر و آگاهى از معانى مختلف" عرش" به جلد ٦ صفحه ٢٠٤ به بعد و جلد دوم صفحه ٢٠٠ مراجعه فرمائيد.
[٢] پيرامون مسئله مهم" شفاعت" در جلد اول صفحه ١٦٠ به بعد و در جلد دوم صفحه ١٩٦ به بعد توضيح كافى دادهايم.