تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٦ - تفسير باديهنشينان سنگدل و با ايمان

مى‌گويد:" آگاه باشيد كه اين انفاقها به طور قطع مايه تقرب آنها در پيشگاه خداوند است" (أَلا إِنَّها قُرْبَةٌ لَهُمْ‌).

و به همين دليل" خدا آنان را به زودى در رحمت خود فرو مى‌برد" (سَيُدْخِلُهُمُ اللَّهُ فِي رَحْمَتِهِ‌).

و اگر لغزشهايى از آنها سرزده باشد به خاطر ايمان و اعمال پاكشان آنها را مى‌بخشد" زيرا خداوند آمرزنده و مهربان است" (إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ‌).

تاكيدهاى پى در پى‌اى كه در اين آيه ديده مى‌شود راستى جالب است، كلمه" الا"" و ان" كه هر دو براى بيان تاكيد مى‌باشد، و سپس جمله‌ سَيُدْخِلُهُمُ اللَّهُ فِي رَحْمَتِهِ‌ مخصوصا با توجه به" فى" كه ورود و غوطه‌ور شدن در رحمت الهى را مى‌رساند، و بعدا جمله آخر كه با" ان" شروع شده، و دو صفت از صفات مهر آميز خدا (غفور و رحيم) را ذكر مى‌كند، همه بيان كننده نهايت لطف و رحمت خدا در باره اين گروه است، شايد به اين جهت كه اين گروه با محروم بودن از تعليم و تربيت، و عدم دسترسى كافى به آيات الهى و سخنان پيامبر ص باز از جان و دل اسلام را پذيرا شده‌اند و با نداشتن امكانات مالى (كه وضع باديه‌نشينان ايجاب مى‌كند) از انفاق در راه خدا خود دارى نمى‌كنند بنا بر اين شايسته هر گونه تقدير و تشويقند بيش از آنچه شهرنشينان متمكن شايستگى دارند.

مخصوصا توجه به اين نكته لازم است كه در مورد" اعراب منافق" عَلَيْهِمْ دائِرَةُ السَّوْءِ كه نشان دهنده احاطه بدبختيها به آنها است به كار رفته، اما در مورد" اعراب با ايمان و فداكار" كلمه فى رحمته كه بيانگر احاطه رحمت الهى به آنها است ذكر شده است، يكى رحمت او را احاطه كرده و ديگرى را بدبختيها!