تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٩٥ - ترجمه

بخشيد و اين حقى است بر ما حقى مسلم و تخلف‌ناپذير" (كَذلِكَ حَقًّا عَلَيْنا نُنْجِ الْمُؤْمِنِينَ‌) [١]

[سوره يونس (١٠): آيات ١٠٤ تا ١٠٧]

قُلْ يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنْ كُنْتُمْ فِي شَكٍّ مِنْ دِينِي فَلا أَعْبُدُ الَّذِينَ تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ لكِنْ أَعْبُدُ اللَّهَ الَّذِي يَتَوَفَّاكُمْ وَ أُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ (١٠٤) وَ أَنْ أَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفاً وَ لا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِينَ (١٠٥) وَ لا تَدْعُ مِنْ دُونِ اللَّهِ ما لا يَنْفَعُكَ وَ لا يَضُرُّكَ فَإِنْ فَعَلْتَ فَإِنَّكَ إِذاً مِنَ الظَّالِمِينَ (١٠٦) وَ إِنْ يَمْسَسْكَ اللَّهُ بِضُرٍّ فَلا كاشِفَ لَهُ إِلاَّ هُوَ وَ إِنْ يُرِدْكَ بِخَيْرٍ فَلا رَادَّ لِفَضْلِهِ يُصِيبُ بِهِ مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ (١٠٧)

ترجمه:

١٠٤- بگو اى مردم! اگر در عقيده من شك داريد، من كسانى را كه جز خدا مى‌پرستيد نمى‌پرستم، تنها خداوندى را پرستش مى‌كنم كه شما را مى‌ميراند و من مامورم كه از مؤمنان باشم.

١٠٥- و (به من دستور داده شده كه) روى خود را به آئينى متوجه ساز كه خالى از هر گونه شرك است و از مشركان مباش.

١٠٦- و جز خدا چيزى را كه نه سودى به تو مى‌رساند و نه زيانى، مخوان، كه اگر چنين كنى از ستمكاران خواهى بود.

١٠٧- و اگر خداوند (براى امتحان يا كيفر گناه) زيانى به تو رساند، هيچكس جز او آن را بر طرف نمى‌سازد، و اگر اراده خيرى براى تو كند هيچكس مانع فضل او نخواهد شد، آن را به هر كس از بندگانش بخواهد مى‌رساند و او غفور و رحيم است.

[١] جمله" كَذلِكَ حَقًّا عَلَيْنا نُنْجِ الْمُؤْمِنِينَ‌" در معنى چنين بوده" كذلك ننج المؤمنين و كان ذلك حقا علينا" يعنى جمله" حقا علينا" يك جمله معترضه است كه در ميان" كذلك" و" ننج المؤمنين" قرار گرفته است، اين احتمال نيز داده شده است كه" كذلك" به جمله قبل تعلق داشته باشد يعنى جمله" نُنَجِّي رُسُلَنا وَ الَّذِينَ آمَنُوا".