تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨٤ - آيا پيامبر ترديد داشت؟

است، آيات پشت سر اين آيه است كه از كفر و بى ايمانى آنها سخن مى‌گويد.

نظير همين موضوع در آيات مربوط به مسيح ديده مى‌شود كه وقتى خداوند در روز رستاخيز از او مى‌پرسد آيا تو مردم را به عبادت خويش و مادرت دعوت كردى؟! او صريحا اين مساله را انكار مى‌كند و اضافه مى‌كند إِنْ كُنْتُ قُلْتُهُ فَقَدْ عَلِمْتَهُ‌:" اگر من چنين سخنى را گفته بودم تو مى‌دانستى" (سوره مائده آيه ١١٦).

*** در آيه بعد اضافه مى‌كند اكنون كه آيات پروردگار و حقانيت اين دعوت بر تو آشكار شده است" در صف كسانى كه آيات الهى را تكذيب كرده‌اند مباش كه از زيانكاران خواهى شد (وَ لا تَكُونَنَّ مِنَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِ اللَّهِ فَتَكُونَ مِنَ الْخاسِرِينَ‌).

در واقع در آيه قبل مى‌گويد اگر ترديد دارى، از آنها كه آگاهى دارند بپرس، و در اين آيه مى‌گويد: اكنون كه عوامل ترديد بر طرف شد بايد در برابر اين آيات تسليم باشى، و گرنه مخالفت با حق، نتيجه‌اى جز خسران و زيان در بر نخواهد داشت.

اين آيه قرينه روشنى است بر اينكه منظور اصلى در آيه گذشته، توده مردم مى‌باشد، هر چند روى سخن به شخص پيامبر است، زيرا بديهى است كه پيامبر ص هرگز تكذيب آيات الهى را نمى‌كرد بلكه او مدافع سر سخت آئين خود بود.

*** سپس به پيامبر ص اعلام مى‌كند كه در ميان مخالفان تو گروهى متعصب و لجوج هستند كه انتظار ايمان آنها بيهوده است، آنها از نظر فكرى چنان مسخ شده‌اند، و آن قدر در راه باطل گام برداشته‌اند كه و جدان بيدار انسانى را به كلى‌