ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٣٠٤ - ٢ - منزلت ابراهيم در نزد خداوند و موقف بندگىاش - و مواهب خدا به او

موهبتها و نعمت‌هايى را كه به او ارزانى داشته در موارد بسيارى ذكر كرده است، اينك چند مورد از آن مواهب را در اينجا ذكر مى‌كنيم:

١- خداى تعالى رشد و هدايت او را قبلا ارزانيش داشته بود.[١] ٢- او را در دنيا برگزيد. و او در آخرت نيز در زمره صالحين خواهد بود، زيرا او در دنيا وقتى خدايش فرمود: تسليم شو، گفت: تسليم امر پروردگار عالميانم.[٢] ٣- او كسى است كه روى دل را به پاكى و خلوص متوجه خدا كرده بود، و هرگز شرك نورزيد.[٣] ٤- او كسى است كه دلش به ياد خدا قوى و مطمئن شده و به همين جهت به ملكوتى كه خدا از آسمانها و زمين نشانش داد ايمان آورد، و يقين كرد.[٤] ٥- خداوند او را خليل خود خواند.[٥] ٦- رحمت و بركات خود را بر او و اهل بيتش ارزانى داشت و او را به وفادارى ستود.[٦] ٧- او را به وصف حليم و أواه و منيب توصيف كرد.[٧] ٨- و نيز او را مدح كرده به اينكه امتى خداپرست و حنيف بوده، و هرگز شرك نورزيده، و همواره شكرگزار نعمت‌هايش بوده، و اينكه او را برگزيد و به راه راست هدايت نمود و به او اجر دنيوى داده و او در آخرت از صالحين است.[٨] ٩- ابراهيم (ع) پيغمبرى صديق بود.[٩] و قرآن او را از بندگان مؤمن و از نيكوكاران شمرده و به او سلام كرده است.[١٠] و او را از كسانى دانسته كه صاحبان ايدى و ابصارند ، و خداوند با ياد قيامت خالصشان كرده است.[١١]

[١] سوره انبيا آيه ٥١

[٢] سوره بقره آيه ١٣٠- ١٣١

[٣] سوره انعام آيه ٧٩

[٤] سوره بقره آيه ٢٦٠ و سوره انعام آيه ٧٥

[٥] سوره نساء آيه ١٢٥

[٦] سوره نجم آيه ٣٧

[٧] سوره هود آيه ٧٣- ٧٥

[٨] سوره نحل آيه ١٢٠- ١٢٢

[٩] سوره مريم آيه ٤١

[١٠] سوره صافات آيه ٨٣- ١١١

[١١] سوره ص آيه ٤٥- ٤٦