ادامه پیدا کند و به سعد و نحس روزها و ساعتها و طالع نیک و بد و امثال‌ اینها ترتیب اثر بدهد ، نظم زندگیش به کلی بهم می‌خورد . از طرفی هم در خود توانایی مخالفت و بی اعتنایی نمی‌دید . و همیشه به احوال مردمی که ، بی اعتنا به این امور ، دنبال کار خود می‌روند و به خدا توکل می‌کنند و هیچ‌ درباره این چیزها فکر نمی‌کنند رشک می‌برد .
این مرد روزی حال خود را با امام صادق ( ع ) در میان گذاشت . عرض کرد : " من به این علم مبتلی شده‌ام و دست و پایم بسته شده و نمی‌توانم از آن‌ دست بردارم " .
امام صادق ( ع ) با تعجب از او پرسید : " تو به این چیزها معتقدی و عمل می‌کنی ؟ " - " بلی یا ابن رسول الله ! " - " من به تو فرمان می‌دهم : برو تمام آن کتابها را آتش بزن " .
فرمان امام به قلبش نیرو بخشید ، رفت و تمام آنها را آتش زد و خود را راحت کرد [١] .

[١] وسائل ، جلد ٢ ، صفحه . ١٨١