داستان راستان 2 - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٧٤

و ریختن خون چنین مردمی آماده کند . اگر شخصیت بارز و فوق‌العاده علی‌ نبود ، سربازان به جنگ اینها نمی‌رفتند . علی - علیه‌السلام - مبارزه با خوارج را یکی از افتخارات بزرگ منحصر بفرد خود می‌داند ، می‌گوید : " این من بودم که چشم فتنه را از کاسه سر در آوردم ، غیر از من احدی جرئت‌ چنین کاری نداشت " [٢] . راستی همین طور بود ، تنها علی بود که به‌ ظاهر آراسته و جنبه قدس مابی آنها اهمیت نمی‌داد و آنها را ، با همه‌ جنبه‌های زاهد منشی و عابد مابی ، خطرناکترین دشمن دین می‌دانست . علی‌ می‌دانست که اگر این فلسفه و این طرز تفکر - که طبعا در میان عوام الناس‌ طرفداران زیاد پیدا می‌کند - در عالم اسلام ریشه بگیرد ، دنیای اسلام دچار چنان جمود و قشری‌گری خواهد شد که این درخت را از ریشه خشک خواهد کرد .
مبارزه با خوارج از نظر علی - علیه السلام - مبارزه با یک عده چند هزار نفری نبود ، مبارزه با جمود

غیهبها واشتد کلبها » - نهج البلاغه ، خطبه . ٩١