زهرا(ع) برترين بانوى جهان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢ - ولادت پر شكوه فاطمه (عليها السلام)

از ميان نام‌هاى او نام «زهرا» نيز درخشندگى و فروغ خاصى دارد، از امام صادق (عليه السلام) پرسيدند: چرا فاطمه را «زهرا» مى‌نامند؟

فرمود: زيرا زهرا به معناى درخشنده است و فاطمه چنان بود كه چون در محراب عبادت مى‌ايستاد نور او براى اهل آسمان‌ها پرتوافكن مى‌شد، همان‌گونه كه نور ستارگان براى اهل زمين‌] پرتو افكن است [، لذا زهرا نام نهاده شد.

هنگامى كه «خديجه» كه زنى با شخصيت و معروف به بزرگى بود، با پيامبر اسلام (صلى الله عليه وآله) ازدواج كرد زنان مكه از او قطع رابطه كردند، و گفتند: او با جوان تهيدست و يتيمى ازدواج كرده و شخصيت خود را پايين آورده است!

اين وضع همچنان ادامه يافت تا اين‌كه خديجه باردار شد و جنينش كسى جز فاطمه زهرا نبود.

به هنگام وضع حمل به سراغ زنان قريش فرستاد و از آنها خواست كه در اين ساعات حساس و پر درد و رنج به يارى او بيايند و تنهايش نگذارند، اما با اين پاسخ سرد و دردآلود روبه‌رو شد كه: تو سخن ما را گوش نكردى، با يتيم ابوطالب كه مالى نداشت ازدواج نمودى، ما نيز به كمك تو نخواهيم شتافت!

خديجه با ايمان، از اين پيام زشت و بى‌معنا سخت غمگين شد، اما در اعماق دلش نور اميدى درخشيد كه خدايش او را در اين حال تنها نخواهد گذاشت.

لحظات سخت و بحرانى وضع حمل آغاز شد، او در محيط خانه تنها