زهرا(ع) برترين بانوى جهان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢٧ - معيارها و ارزشهاى الهى

آگاه‌ترين مردم به حلال و حرام الهى و آيات قرآنى است.

او حق و باطل را بهتر از هر كس مى‌شناسد و از هم جدا مى‌سازد. اگر زمام حكومت به دست او سپرده مى‌شد، هرگز اجازه نمى‌داد به اين سرعت باز ماندگان دوران شرك (خاندان ابوسفيان بزرگ‌ترين دشمن اسلام، و سرسخت‌ترين مخالف قرآن) در حكومت اسلامى طمع كنند، و آن را به دستگاه خودكامه‌اى مبدل سازد كه بدتر و بى‌رحم‌تر از حكومت كسرى و قياصره و فراعنه، باشد.

اگر زمام اختياراتشان در كف با كفايت على (عليه السلام) بود آنها را بر مركب راهوار حق مى‌نشاند، و با نرمى و ملايمت و محبّت و مدارا بسوى سرچشمه آب حيات رهنمون مى‌گشت، و سپس آنان را از آن چشمه جوشان و زلال و گوارا سيراب مى‌نمود، و حيات جاويدان مى‌بخشيد.

يكى ديگر از شرايط رهبران الهى، دلسوزى و خيرخواهى براى امت است، آيا آنها كسى را دلسوزتر از على (عليه السلام) سراغ داشتند؟ كسى كه همّتش سير كردن گرسنگان و سيراب كردن تشنه‌كامان بود، درد و رنج‌هاى مردم او را رنج مى‌داد، و غم و اندوه آنان قلبش را مى‌فشرد.

شرط ديگر مسأله خلافت و امامت، زهد و بى‌اعتنايى به مال و مقام و زندگى مادى است، چرا كه اگر پيشواى جامعه، دلبسته و دلباخته دنيا باشد از همين طريق مى‌توان در او نفوذ كرد، و او را از راه حق منحرف ساخت.

آيا در ميان تمام امت اسلامى كسى در زهد و وارستگى به پايه على (عليه السلام)

مى‌رسيد؟ كسى كه هرگز زرى نيندوخت، خانه‌اى مجلل براى خود