زهرا(ع) برترين بانوى جهان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢٨ - معيارها و ارزشهاى الهى

نساخت، لباسش ساده همچون لباس غلامش بود، و غذايش با فقيرترين مردم برابرى مى‌كرد.

اگر معيار خلافت، قدرت روحى و جسمى، خلوص نيّت و زهد و پارسايى و عصمت، دلسوزى و مهربانى براى امت است، چه كسى بهتر از اميرالمؤمنين (عليه السلام) واجد اين شرايط بود؟ و اگر پيامبر (صلى الله عليه وآله) على (عليه السلام) را به جانشينى خود نصب كرد و بارها و بارها اين معنا را در قالب عبارت‌هاى مختلف ريخت و بيان فرمود، و او را از همه لايق‌تر براى اين مقام شمرد، به همين دليل بود، نه او، كه خداى او نيز او را از همه لايق‌تر شمرد.

بانوى اسلام (عليها السلام) در پايان همين بخش به آنها هشدار مى‌دهد كه گمان نكنند اين سستى و كوتاهى، و ترك حمايت از لايق‌ترين فرد امت براى خلافت، ارزان تمام خواهد شد. بايد در انتظار پيامدهاى دردناك آن باشند و نتيجه تلخ آن را بچشند، آنها تصور نكنند كه از چنگال عذاب الهى در همين دنيا نيز مى‌توانند فرار كنند، نه، هرگز.

آرى، سرانجام آنچه را كاشته‌اند درو خواهند كرد، و در چنگال حكومت‌هاى خودكامه و بى‌رحم و ستمگر و جبار و فاسد و مفسد همچون حكومت‌هاى بنى‌اميّه و بنى‌عباس گرفتار خواهند شد، روزى كه راه فرارى در پيش و پس نداشته باشند و عذاب آخرت آنها نيز ناگفته پيداست.