زهرا(ع) برترين بانوى جهان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤٠ - ثمره شوم انتخاب نادرست

گفت: من با او خلوت كرده بودم و به او گفتم: تو به اعلا درجه حكومت رسيده‌اى، اگر عدالت را پيشه كنى، و نيكى را گسترش دهى، به نفع توست، چرا كه سن تو زياد شده است، و اگر نظر محبّتى به برادرانت از بنى‌هاشم بيفكنى و صله رحم بجا بياورى بهتر است، چرا كه امروز هيچ خطرى از ناحيه آنها تو را تهديد نمى‌كند، و اين به عنوان ذكر خير و ثوابى براى تو باقى مى‌ماند.

گفت: من چه اميدى به بقاى نام خويش داشته باشم؟ «اخو تيم» (اشاره به خليفه اوّل) حاكم بر كشور اسلام شد، عدالت كرد، و آنچه مى‌بايست انجام دهد انجام داد، ولى همين كه از دنيا رفت نامش فراموش شد، فقط مى‌گويند «ابوبكر». سپس «اخو عدى» (اشاره به خليفه دوّم) به حكومت رسيد و تلاش كرد، و ده سال دامن به كمر زد، اما همين كه از دنيا رفت نام او هم از ميان رفت، جز اين‌كه مى‌گويند «عمر».

ولى «ابن ابى‌كبشه» (اشاره به پيغمبر اكرم (صلى الله عليه وآله)) هر روز پنج مرتبه به نام او فرياد مى‌زنند و مى‌گويند:

«اشْهَدُ انَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللهِ»

! با اين حال كدام كار خير و كدام نام نيك (از من و امثال من) بعد از اين باقى مى‌ماند، اى بى‌شخصيت؟! نه بخدا سوگند، مگر اين‌كه دفن شود، دفن شود!، (اين جمله اشاره به اين است كه بايد نام گسترده پيغمبر اكرم (صلى الله عليه وآله) را دفن كرد). [١]

و سرانجام يزيد نوه ابوسفيان همه پرده‌ها را كنار زد و بطور علنى و آشكارا اين‌

[١]. ابن ابى الحديد، شرح نهج البلاغه، جلد ٥، صفحه ١٢٩.