زهرا(ع) برترين بانوى جهان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢١ - ولادت پر شكوه فاطمه (عليها السلام)

روز بيستم جمادى الثانى گام به اين دنيا نهاد، و طعن و سرزنش‌هاى مخالفين كه پيامبر را بدون «نسل جانشين» مى‌پنداشتند، همگى نقش بر آب شد، و به مضمون سوره «كوثر» فاطمه زهرا چشمه جوشان براى ادامه دودمان پيامبر و ائمه هدى و خير فراوان در طول قرون و اعصار تا روز قيامت شد.

اين بانوى بهشتى ده نام داشت كه هر كدام از ديگرى پر معناتر و بيانگر اوصاف و بركات وجود پربركت اوست:

١- فاطمه ٢- صدّيقه ٣- طاهره‌

٤- مباركه ٥- زكيّه ٦- راضيه‌

٧- مرضيّه ٨- محدّثه ٩- زهرا ١٠- بتول‌

همين بس كه در نام معروفش «فاطمه» بزرگترين بشارت براى پيروان مكتبش نهفته است، چرا كه «فاطمه» از ماده «فطم» به معناى جدا شدن، يا بازگرفتن از شير است، و طبق حديثى كه از پيامبر گرامى اسلام (صلى الله عليه وآله) روايت شده به اميرمؤمنان على (عليه السلام) فرمود: مى‌دانى چرا دخترم، فاطمه ناميده شد؟

عرض كرد: بفرماييد.

فرمود: براى آن‌كه او و شيعيان و پيروان مكتبش از آتش دوزخ باز گرفته شده‌اند. [١]

[١]. اين حديث در بسيارى از كتب اهل سنّت از جمله «تاريخ بغداد» و «صواعق ابن حجر» و «كنزالعمال» و كتب ديگر آمده است.