نظم نثر اللئالي - ابو علي اشرف مراغي - الصفحة ٣٢٤

٢٧٤.لا حُرْمَةَ لِلْفاسِقِ .

{ مرد فاسق شكسته نام بود حرمت فاسقان حرام بود } { مرد فاسق سزاى حرمت نيست حرمت فاسقان ز حكمت نيست }

٢٧٥.لا قَذْفَ لِلْفاحِشِ .

{ مرغ شوم است مرد فحش سراى فحش گو ياوه است و ياوه دراى } { نه ز دشنام وقذف ننگش هست نه بر خلق هيچ سنگش هست }

٢٧٦.لا إيمانَ لِمَنْ لا أمانَةَ لَهُ .

{ در امانت درست امن و امان بى امانت برى است از ايمان } { جبرئيل آنكه پيك يزدان است در امانت امين قرآن است }

٢٧٧.لا غَمَّ لِلْقانِعِ .

{ مرد قانع زغم برى باشد در قناعت توانگرى باشد } { گر قناعت كنى غمت نبود روز افلاس ماتمت نبود }

٢٧٨.لا وَفاءَ لِلْمَرأةِ .

{ زن اگر از وفا سخن گويد خاك از كيميا سخن گويد } { زن و راى زن از وفا دور است ناقص العقل از خدا دور است }

٢٧٩.لا غِنآءَ [١] لِمَنْ لا فَضْلَ لَهُ .

{ بى فضليت كس احتشام نيافت هر كجا رفت احترام نيافت } { بى فضيلت هميشه دون باشد در همه محفلى زبون باشد }

٢٨٠.لا فَقْرَ لِلْعاقِلِ .

{ عاقل از عقل محتشم باشد به همه جاى محترم باشد }