نظم نثر اللئالي - ابو علي اشرف مراغي - الصفحة ٣١٩

[باب] النون

٢٤٢.نُورُ المُؤمِنِ في قِيامِ اللَّيْلِ .

{ نور مؤمن ز طاعت شب اوست طلب روز او ز يا رب اوست } { خفته شب ز زندگى به حل است هر كه شب زنده است زنده دل است }

٢٤٣.نِسْيانُ المَوْتِ صَدَأُ القَلْبِ .

{ هر كه از ياد مرگ نخراشد زرد روى و سياه دل باشد } { تو كه حرصت دمى فرو نگذاشت مرگ را كى به ياد خواهى داشت }

٢٤٤.نَوِّرْ قَبْرَكَ بِالصّلاةِ في الظُّلَمِ [١] .

{ روشنايى گور اگر خواهى باز گرد از طريق بى راهى } { در شب تار روى كن به نماز گور خود از نماز روشن ساز }

٢٤٥.نُعيتَ إلى نَفْسِكَ حينَ شابَ رَأسُكَ .

{ اى شده پير كارِ ناشايست در جوانيت توبه مى بايست } { چون نماندت قواى نفسانى به ضرورت كنى پشيمانى }

٢٤٦.نَمْ آمِناً تَكُنْ في أمْهَدِ الفُرُشِ .

{ گر شبت خواب آنچنان باشد كز نهيب تو خلق نخراشد } { جاى خود جنت خدا بينى مهد خود به ز مهدها بينى }

٢٤٧.نارُ الفُرْقَةِ [٢] أحَرُّ مِنْ نارِ جَهَنَّمَ [٣] .

{ آتش دوزخ ارچه سوزان است تن عامى ازو فروزان است }