نظم نثر اللئالي - ابو علي اشرف مراغي - الصفحة ٣٠٩

{ با خدا باش ونى به اين و به آن همت عالى است از ايمان }

١٧٧.عَدُوٌّ عاقِلٌ خَيْرٌ مِنْ وَلِيٍّ [١] جاهِلٍ .

{ دوست جاهل كه از خرد دورست دوستدارى خرس مشهورست } { به بود پيش مردم عاقل خصم عاقل زدوستى جاهل }

١٧٨.عُسْرُ الأمْرِ مُقَدِّمةُ اليُسْرِ [٢] .

{ گر به سختى و عجز درمانى خويشتن را غمين نگردانى } { مثلى دلكش است اگر دانى پى دشوارى است آسانى }

١٧٩.عَلَيْكَ بِالْحِفْظِ دُونَ الجَمْعِ مِنَ الكُتُبِ [٣] .

{ بر تو بادا كه بر طلبكارى طبع بر هر هنر كه بگمارى } { يادگيرى چنانكه در هر باب نبود عاقبت به سوى كتاب }

١٨٠.عُقُوبَةُ الظَّالِمِ سُرْعَةُ المَوْتِ .

{ هر عمل را اگر بَدْ ار نيكوست نيك و بد را جزا بود اى دوست } { عامل ظلم را نخست عذاب عزم مرگ است سوى او بشتاب }

١٨١.عَقيبُ كُلِّ يَوْمٍ لَيْلٌ .

{ غم و اندوه روزگار اى دل بگذرد روز خوش گذار اى دل } { بعد دى ممكن است نوروزى در پى هر شبى بود روزى }

[باب] الغين

١٨٢.غَنِمَ مَنْ سَلِمَ .