نظم نثر اللئالي - ابو علي اشرف مراغي - الصفحة ٢٧٥

{ ما كه از باده ازل مستيم تا ابد با پياله همدستيم } { كى دگر التفاتِ ذره كنيم ما كه با آفتاب پيوستيم } { تا كه ميل وجود شد به ظهور از نهانخانه عدم جستيم } { به خرابى و مستى ابدى عهد با ساقى ازل بستيم } { باده عاشقانه نوشيديم توبه زاهدانه بشكستيم } { از دو عالم به غمزه ساقى تا مقيّد شديم و وارستيم } { هركجا هست ساقى ما اوست مست اوييم هركجا هستيم } { رغم اَنف حريف خلق پرست ما به غير از خداى نپرستيم } { ما در اين بحر بى ميان و كنار ماهيانيم ليك در شستيم } { رشته روزگار پيچاپيچ همه زُنّار بود بگسستيم } { اين شنيديم در سلوك و سكون خواه رفتيم و خواه بنشستيم } { ليس ما في الوجود الاّ هو الّذى لا اله الاّ هو }

نظم نثراللئالى

اشرف مراغى، نخستين كسى بود كه پس از گذشت حدود سه قرن ، به ترجمه منظوم و توضيح احاديث علوى مندرج در رساله «نثر اللئالى»، همّت گمارد. وى هر جمله از كلمات قصار را در دو بيت ترجمه كرده و به نظم كشيده است و كتاب را در يك مقدمه و ٢٩٠ حديث و ترجمه منظوم و يك خاتمه در روز سه شنبه يك هفته مانده از ماه رمضان سال ٨٣٨ق، به پايان برده و بدان «نظم نثراللئالى» نام نهاده است و ديگر كسان به دنبال وى بدين كار روى آورده، آثار متعدد و متنوّعى خلق كردند. در صحّت انتساب اين رساله به اشرف، ترديدى نيست و اين، مبتنى بر چند دليل است : ١ . رساله در سال ٨٣٨ ق، سروده شده و چندين جا نام اشرف در