٢٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : فرزند شايسته ، گلى است كه خداوند ، آن را ميان بندگانش تقسيم كرده است و دو گل من از دنيا ، حسن و حسين هستند . آنها را به نام دو تن از فرزندان اسرائيل (يعقوب) ، شَبَّر و شَبير ، [١] نام نهادم .

٢١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از نعمت خدا بر مرد ، آن است كه فرزندش شبيه او باشد .

٢٢.الكافى به نقل از محمّد بن سنان ، از كسى كه برايش امام زين العابدين عليه السلام اين گونه بود كه هرگاه به فرزندى بشارت داده مى شد ، نمى پرسيد كه پسر است يا دختر ، تا اين كه مى پرسيد : «آيا سالم و كامل است ؟» . اگر سالم مى بود ، مى فرمود : «سپاس ، خدايى را كه از من ، چيز ناقص و ناسالمى نيافريد» .

٢٣.امام باقر عليه السلام : از سعادت هاى مرد ، اين است كه فرزندش در جسم و اخلاق و رفتار ، به او شباهت داشته باشد .

[١] شبّر و شبير ، دو نامى بود كه جبرئيل عليه السلام براى پيامبر خدا آورد و برابرِ عربى آنها ، حسن و حسين است (تاريخ دمشق : ج ١٤ ص ١١٩ ح ٤٣١٣ ؛ كشف الغمّة : ج٢ ص ١٥١) .