٣٠٦.امام على عليه السلام ـ در نامه اى به يكى از كار پرواى الهى داشته باش و اموال اين مردم را به آنان ، بازگردان كه اگر چنين نكنى و خداوند ، امكان دستيابى به تو را به من بدهد ، درباره تو آن مى كنم كه [به وظيفه ام عمل كرده و ]نزد خدا معذور باشم و با اين شمشيرم ، كه هر كس را با آن زدم ، وارد دوزخ شد ، بر تو خواهم زد . به خدا سوگند ، اگر حسن و حسين هم كارى را كه تو كردى ، انجام دهند ، هيچ هوادارى از جانب من نبينند و در اراده من ، هيچ تأثيرى نگذارد تا حق را از آنان بستانم و ستمهايى را كه كرده اند ، برطرف سازم .

٣٠٧.الكافى ـ به نقل از ابوبصير ـ : از امام صادق عليه السلام ، درباره اين سخن خداوند عز و جل : «خودتان و خانواده تان را از آتش نگه داريد» ، پرسيدم كه : چگونه خانواده مان را نگه دارم ؟ فرمود : «به آنان ، امر و نهى كنيد» .

٣٠٨.امام صادق عليه السلام : هنگامى كه اين آيه نازل شد : «اى كسانى كه ايمان آورديد! خودتان و خانواده تان را از آتش ، نگه داريد» ، يكى از مردان مسلمان به گريه نشست و گفت : من از [نگه داشتن] خودم ناتوان بودم، به خانواده ام نيز مكلّف شدم . پيامبر خدا فرمود : «براى تو همين كافى است كه آنچه خودت را به آن امر مى كنى ، آنان را بدان امر كنى و از آنچه خودت را نهى مى كنى ، آنان را نهى كنى» .

٣٠٩.الكافى ـ به نقل از ابو بصير ـ : از امام صادق عليه السلام درباره اين سخن خداوند : «خودتان و خانواده تان را از آتش نگه داريد» پرسيدم كه : چگونه آنان را نگه دارم ؟ فرمود : «به آنچه خداوند امر كرده ، آنان را امر كن و از آنچه خداوند نهى كرده ، نهى كن . اگر از تو فرمان بردند ، تو آنان را نگه داشته اى و اگر نافرمانى كردند ، تو آنچه را بر عهده ات بود، انجام داده اى» .

ج ـ تربيت عملى

٣١٠.امام على عليه السلام : هر كس خود را پيشواى مردم قرار دهد ، بايد پيش از آموزش دادن مردم ، از ياد دادن به خود آغاز كند ، و بايد پيش از تربيت زبانى ، با رفتارش تربيت كند . آموزگار و مربّى خود ، بيش از آموزگار و مربّى مردم، شايسته احترام است .