٣٦٣.سنن الترمذي ـ به نقل از ابن عبّاس ـ : وقتى كسى از ابن عبّاس درباره اين آيه پرسيد كه : «اى كسانى كه ايمان آورديد! بى گمان ، برخى از همسران و فرزندانتان ، دشمن شما هستند . پس از آنان برحذر باشيد» . گفت : اينان ، مردانى از اهل مكّه بودند كه اسلام آوردند و خواستند نزد پيامبر صلى الله عليه و آله بيايند ؛ ولى همسران و فرزندانشان نگذاشتند كه آنان را ترك كرده ، نزد پيامبر خدا بيايند . هنگامى كه نزد پيامبر خدا آمدند ، ديدند كه مردم ، دين شناس شده اند . خواستند آنان را مجازات كنند كه خداوند عز و جل ]اين آيه را] نازل فرمود : «اى كسانى كه ايمان آورده ايد! بى گمان ، برخى از همسران و فرزندانتان دشمن شما هستند . پس از آنان برحذر باشيد» .

٣٦٤.امام على عليه السلام ـ به يكى از يارانش ـ : همسر و فرزندانت را همه فكر و ذكر خود قرار نده ؛ چرا كه اگر همسر و فرزندانت از دوستان خدا باشند ، خداوند ، [زندگى ]دوستان خود را تباه نمى سازد و اگر از دشمنان خدا باشند ، چرا [بايد ]اهتمام و فكر و ذكر اشتغال تو به دشمنان خدا باشد؟

٣٦٥.مستدرك الوسائل : نقل شده هنگامى كه عبّاس و زينب عليهماالسلام ، فرزندان امام على عليه السلام خردسال بودند ، امام على عليه السلامبه عبّاس فرمود : «بگو يك» . گفت : يك . فرمود : «بگو دو» . گفت : شرم دارم با زبانى كه يك گفته ام ، دو بگويم . امام على عليه السلام ميان ديدگان او را بوسيد .سپس به زينب ، كه سمت چپ ايشان بود ، توجّه كرد و عبّاس ، سمت راست بود . [زينب] گفت : اى پدر جان! ما را دوست مى دارى؟ فرمود : «آرى ، اى فرزندم! فرزندان ما [پاره هاى] جگر ما هستند» . گفت : پدرجان! در قلب مؤمن ، دو محبّت ، محبّت خدا و محبّت فرزندان ، جمع نمى گردند و اگر چاره اى نباشد ، دلسوزى براى ماست و محبّت خالص براى خدا . پس محبّت على عليه السلام به آن دو بيشتر شد .