عقيقه كردن ، عبارت است از ذبح گوسفند [١] هنگام ولادت براى اطعام . [٢] نكاتى كه در اين بايد مورد توجّه قرار گيرد ، عبارت است از : الف ـ عقيقه كردن براى فرزند ، مستحبّ مؤكّد است ؛ بلكه برخى از فقها [٣] آن را واجب دانسته اند . ب ـ مستحب است براى پسر ، گوسفند نر عقيقه شود و براى دختر ، گوسفند ماده . ج ـ زمان عقيقه كردن ، روز هفتم ولادت است و اگر در آن تأخير بيفتد ، استحباب آن ساقط نمى شود ؛ بلكه اگر پدر و مادر براى فرزند عقيقه نكردند ، مستحب است شخص پس از بلوغ براى خود ، عقيقه كند . د ـ مستحب است كه گوشت عقيقه را ميان مؤمنان تقسيم كنند و از آنان بخواهند براى نوزاد ، دعا كنند ؛ ولى بهتر است عقيقه را بپزند و حدّاقل ، ده نفر از اهل ايمان را براى خوردن آن ، دعوت كنند تا از آن بخورند و براى نوزاد ، دعا نمايند . ه ـ مستحب است در

[١] بز ، گاو و شتر را نيز مى توان عقيقه كرد و بهتر است شرايط قربانى در آنها رعايت شود .[٢] ر.ك : تحرير الوسيلة : ج ٢ ص ٣١٦ . العقيقه : عبارة في الشرع عن ذبح شاة عند الولادة بلاطعام .[٣] كسانى مانند : اسكافى ، سيّد مرتضى و فيض كاشانى (ر.ك : أحكام الأطفال : ص ١٩٦) .