«و آنان كه ايمان آوردند و فرزندانشان با [درجه اى از] ايمان ، از آنان پيروى كردند ، فرزندانشان را به آنان ملحق مى كنيم و از [پاداش ]عملشان هيچ نمى كاهيم ؛ [چرا] كه هر كس ، در گرو دستاورد خويش است» .

حديث

٢٤.امام صادق عليه السلام ـ درباره اين سخن خداوند ع «و آنان كه ايمان آوردند و فرزندانشان [با درجه اى از] ايمان ، آنان را پيروى كردند ، فرزندانشان را به آنان ملحق مى كنيم» ـ : عمل فرزندان از پدرانشان كمتر است . پس فرزندان را به پدرانشان ملحق مى كنند تا ديده آنان روشن گردد .

١ / ٥

فضيلت تحمّل آزار كودك

٢٥.الكافى ـ به نقل از محمّد بن مسلم ـ : نزد امام صادق عليه السلامنشسته بودم كه يونس بن يعقوب ، وارد شد ، در حالى كه ديدم ناله مى كرد . امام صادق عليه السلامبه وى فرمود : «چه شده كه تو را نالان مى بينم ؟». گفت : كودكى دارم كه سراسر شب ، از او اذيّت شدم . امام صادق عليه السلامبه وى فرمود : «اى يونس! پدرم محمّد بن على ، از پدرانش ، از جدّم پيامبر خدا نقل كرد كه جبرئيل عليه السلام بر وى فرود آمد ، در حالى كه پيامبر خدا و على ـ درود خدا بر آنان باد ـ ناله مى كردند . جبرئيل عليه السلامگفت : اى دوست خدا! چه شده كه تو را نالان مى بينم ؟ پيامبر خدا فرمود : «دو كودك داريم كه از گريه آنان ، اذيّت شده ايم» . جبرئيل عليه السلامگفت : صبر كن ، اى محمّد! چرا كه به زودى براى اين قوم ، پيروانى برانگيخته مى شوند كه هرگاه يكى از آنان گريه كند ، گريه اش تا هفت سالگى «لا اله إلاّ اللّه » است و وقتى از هفت سالگى گذشت ، گريه اش تا بلوغ ، آمرزش خواهى براى پدر و مادرش است و چون از بلوغ گذشت ، هركار نيكى كه آوَرَد [پاداشى نيز] براى پدر و مادرش داشته باشد و هر كار ناشايستى كه آوَرَد ، [مجازاتى ]بر آنان نباشد .