٤٠٤.كنز العمّال ـ به نقل از اَ نَس ـ : پيامبر خدا با [دخترخوانده اش ]زينب دختر امّ سلمه بازى مى كرد و پى در پى مى فرمود : «اى زينب كوچولو ، اى زينب كوچولو!» .

٤٠٥.سنن ابن ماجه ـ به نقل از سعيد بن ابى راشد ـ : يعلى بن مرّه ، اين حديث را نقل كرد كه همراه پيامبر خدا به سوى ميهمانى اى كه دعوت شده بودند ، حركت كردند كه ديدند حسين عليه السلام در كوچه اى بازى مى كند . پيامبر صلى الله عليه و آله جلوى گروه آمد و دستان خود را باز كرد ؛ ولى پسر (حسين عليه السلام) به اين سو و آن سو فرار مى كرد و پيامبر صلى الله عليه و آله او را مى خندانْد تا او را گرفت . يكى از دستان خود را زير چانه او قرار داد و ديگرى را پشت سرش و او را بوسيد و مى فرمود : «حسين ، از من است و من ، از حسينم . خداوند ، كسى كه حسين را دوست دارد ، دوست مى دارد . حسين ، سِبطى [١] از اَسباط است» .

٤٠٦.صحيح ابن حبّان ـ به نقل از ابوهريره ـ : پيامبر خدا، زبانش را براى حسين عليه السلامبيرون مى آورد و كودك، سرخىِ زبان را مى ديد و مى خنديد . عينية بن بدر به ايشان گفت : چه مى بينيم؟ او با اين [كودك ]چنين مى كند ؟! من فرزندى دارم كه صورتش ريش درآورده، ولى هيچ گاه او را نبوسيده ام . پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: كسى كه مهربانى نكند مورد مهربانى قرار نگيرد .

٤٠٧.المناقب، ابن شهر آشوب ـ به نقل از ابن مهاد، از پيامبر صلى الله عليه و آلهبراى حسن و حسين عليهماالسلامنيم خيز نشست و آنان را سوار كرد و دست ها و پاهايشان را مخالف يكديگر قرار داد [٢] و فرمود : «شترِ شما، شترِ خوبى است» .

[١] در متن حديث ، واژه سِبط آمده كه در فرهنگ قرآن و حديث ، اشاره به وصايت و جانشينى دارد و به احتمال فراوان ، پيامبر خدا مى خواسته تا مردم را به جانشينان پس از خود ، هدايت روى كنند .[٢] اين حالت به دو صورت ممكن است : يكى اين كه آن دو پشت به هم يا رو به روى هم نشسته باشند و ديگرى اين كه هر كدام، يك سمت نشسته باشند ؛ يكى از سمت راست و ديگرى از سمت چپ .