٣٧٢.العيال ـ به نقل از حسن [١] ـ : ـ به نقل از حسن [٢] ـالعيال : هنگامى كه پيامبر خدا با يارانش سخن مى گفت، كودكى وارد شد و رفت در گوشه اى از مسجد به پدرش رسيد . پدر ، دست به سرش كشيد و وى را بر زانوى راست خود نشاند . اندكى كه گذشت دختر او آمد و رفت تا اين كه به او رسيد . او به سرِ وى نيز دست كشيد ؛ امّا وى را روى زمين نشاند . پيامبر خدا فرمود : «چرا او را بر زانوى ديگرت ننشاندى؟» . او ، وى را بر زانوى ديگرش نشاند . پيامبر خدا فرمود : «هم اكنون ، عدالت ورزيدى» .

٣٧٣.امام على عليه السلام : پيامبر صلى الله عليه و آلهكسى را ديد كه دو فرزند داشت . يكى را بوسيد و ديگرى را رها كرد . [در اين هنگام ]پيامبر خدا [به وى ]فرمود : «چرا ميان آنان يكسان عمل نكردى؟!» .

٣٧٤.صحيح البخارى ـ به نقل از نعمان بن بشير ـ : پدرم چيزى به من بخشيد ؛ ولى [مادرم ]عمره دختر رواحه گفت : من ، راضى نمى شوم تا اين كه پيامبر خدا ، شاهد [اين بخشش] باشد . از اين رو ، [پدرم] نزد پيامبر خدا آمد و گفت : اى پيامبر خدا! من به پسرى كه از عمره دختر رواحه دارم، چيزى بخشيده ام و او از من خواسته است كه تو را شاهد بگيرم . ايشان فرمود : «به ديگر فرزندانت نيز مثل اين را بخشيده اى ؟» گفت : نه . فرمود : «از خدا پروا داشته باشيد و ميان فرزندانتان ، عدالت ورزيد» . پس او بازگشت و هديه اش را پس گرفت .