٢٤٦.جامع الأخبار : روايت شده كه پيامبر صلى الله عليه و آله به برخى كودكان ، نگاه كرد و فرمود : «واى بر كودكان آخر زمان از دست پدرانشان !» . گفته شد . اى پيامبر خدا! از پدران مشركشان ؟ فرمود : «نه . از پدران مؤمنشان كه چيزى از واجبات را به آنان نمى آموزند و چون فرزندانشان ، خود بياموزند ، آنان را باز مى دارند و نسبت به آنان از [داشتن] چيز اندكى از دنيا راضى مى شوند . من ، از آنان بيزارم و آنان ، از من بيزارند .

٢٤٧.امام على عليه السلام : هرگاه پسر به سنّ درك رسيد و چيزى از قرآن را خواند ، بايد به او نماز آموخته شود .

٢٤٨.امام على عليه السلام : به كودكان خود ، نماز ياد دهيد و آن گاه كه بالغ شدند ، از آنان بازخواست كنيد .

٢٤٩.امام على عليه السلام : به كودكان خود ، نماز ياد دهيد و آن گاه كه به هشت سالگى رسيدند، از آنان بازخواست كنيد .

٢٥٠.امام على عليه السلام : كودك ، وقتى اهل درك شد ، به نماز و وقتى توان يافت ، به روزه امر مى شود .

٢٥١.امام زين العابدين عليه السلام : امّا روزه آموزشى اين است كه وقتى كودك ، نزديك بلوغ رسيد ، براى تربيت ، و نه آن كه واجب باشد ، به روزه گرفتن ، وا داشته مى شود .

٢٥٢.امام باقر عليه السلام : ما كودكان خود را وقتى پنج ساله اند ، به نماز امر مى كنيم ؛ ولى شما كودكانتان را وقتى هفت ساله شدند ، به نماز امر كنيد . ما كودكان خود را وقتى هفت ساله اند ، به روزه وامى داريم ؛ به اندازه اى كه توان دارند ، چه تا نصف روز باشد يا بيشتر يا كمتر . وقتى تشنگى و گرسنگى بر آنان چيره شد ، افطار مى كنند تا اين كه به روزه ، عادت كنند و توان آن را بيابند ؛ ولى شما كودكانتان را وقتى نُه ساله شدند ، به اندازه اى كه توان دارند ، به روزه وا داريد و وقتى تشنگى بر آنان چيره شد ، افطار كنند .