در فصل دوم حكمت نامه ، نقش مثبت و يا منفىِ وراثت در سازندگىِ شخصيت كودك ، از زبان پيشوايان اسلام بيان شده است كه كودك ، نه تنها ميراث دار خصوصيات ظاهرى و جسمى پدر و مادر است؛ بلكه ويژگى هاى روحى و باطنى آنان (مانند : شجاعت ، سخاوت و حُسن خلق) به فرزند منتقل مى گردد . نكته قابل توجّه اين كه از منظر روايات اسلامى ، نقش وراثتى مادر در فرزند ، بيش از پدر است و كسانى كه مى خواهند فرزندانى سالم ، نيرومند ، زيبا و صالح داشته باشند ، بايد در انتخاب همسر دقّت كنند .

٣ . نقش غذاى پدر و مادر

فصل سوم حكمت نامه ، اختصاص به تبيين نقش غذاى پدر و مادر در آينده فرزند دارد ، مهم ترين رهنمود پيشوايان اسلام در اين زمينه ، هشدار نسبت به نقش ويرانگر غذاى حرام است . نطفه اى كه از غذاى حرام تشكيل شده ، زمينه ساز بسيارى از آلودگى ها و انحرافات كودك است . خانواده هايى كه مايل اند فرزندان آنان ، سعادتمند باشد ، بايد از غذاى حرام اجتناب كنند ؛ خصوصا مادران در دوران باردارى بايد بيشتر مواظب غذاى خود باشند و در ميهمانى هايى كه غذاى آنها شبهه ناك است ، شركت نكنند . افزون بر اين ، خوردن برخى ميوه ها و غذاها پيش از انعقاد نطفه ، به پدران و در ايّام باردارى و نفاس به مادران توصيه شده كه در متن حكمت نامه آمده است .