١٦٣.الكافى ـ به نقل از عبد الرحمان بن محمّد عَزرمى معاويه ، مروان بن حكم را حاكم مدينه كرد و به او فرمان داد كه براى جوانان قريش ، حقوقى قرار دهد و او هم حقوقى قرار داد . امام زين العابدين عليه السلاممى فرمايد : «من نزد او رفتم . گفت : نام تو چيست ؟ گفتم : على بن حسين . گفت : نام برادرت چيست ؟ گفتم : على . گفت : على و على! پدرت دنبال چيست كه نام همه پسرانش را على گذاشته است ؟ آن گاه ، حقوق مرا داد و من به سوى پدرم بازگشتم و او را [از ماجرا ]باخبر ساختم . فرمود : واى بر پسر زنِ كبود چشم [١] دباغى كننده پوست! اگر صد پسر داشته باشم ، دوست دارم همه آنان را على بنامم» .

١٦٤.تفسير العيّاشى ـ به نقل از ربعى بن عبد اللّه ـ به امام صادق عليه السلامگفته شد : فدايت شوم! ما فرزندانمان را به نام شما و پدرانتان مى ناميم . آيا اين كار ، براى ما سودى دارد ؟ فرمود : «آرى ، به خدا سوگند! آيا دين ، چيزى جز دوستى است ؟ خداوند فرمود : «اگر خدا را دوست مى داريد ، از من پيروى كنيد تا خداوند ، شما را دوست بدارد و گناهان شما را بيامرزد» ».

١٦٥.الكافى ـ به نقل از ابن ميّاح ، از فلان بن حميد از امام صادق عليه السلامدرباره نام فرزندش سؤال و مشورت نمود ، امام عليه السلام فرمود : «او را به نامى از نام هاى بندگى بنام» . گفت : آنها چه نام هايى هستند ؟ فرمود : «[مانند] عبد الرحمان» .

١٦٦.امام كاظم عليه السلام : به خانه اى كه در آن نام محمّد يا احمد يا على يا حسن و يا حسين يا جعفر يا طالب يا عبد اللّه و يا فاطمه ، از زنان ، باشد ، فقر وارد نمى شود .

[١] كبودىِ چشم ، نه به معناى يك عيب جسمى ، بلكه كنايه از بدى و زشتكارى است .