مسئله ديگر حيا در زمينه اختلافات است . اختلافات همسران ، اوّلين تأثير خود را در حياى آنان نشان مى دهد . معمولاً نوع سخن گفتن و كلمات مورد استفاده و نوع نگاه و رفتار ، تغيير مى كند و ممكن است حالت بى شرمانه اى به خود بگيرد . حتّى ممكن است مسئله اختلاف از قلمرو زن و شوهر به محدوده خانواده كشيده شود و يا از قلمرو خانواده خارج شود و به اطّلاع همسايه ها يا اقوام نيز برسد . همسرانِ باحيا ، هنگام اختلاف ، نه از كلمات ناشايست استفاده مى كنند و نه رفتارهاى ناشايست از آنان سر مى زند . به نظر مى رسد كه « عمومى كردن اختلاف » ، زشت تر از كارهاى ديگر باشد . از همين رو ، رسول خدا ، شكايت زن از همسر خود را نشانه بى حيايى وى مى داند . يكى از دختران رسول خدا كه از همسر خود ، آزار ديده بود ، كسى را نزد پدر فرستاد و از شوهر خود ، شكايت كرد . حضرت به وى پيغام داد كه : شرم خود را نگه دار . چه زشت است كه زنِ بااصالت و ديندار ، هر روز از همسر خود ، شكايت كند . [٢]

[١] ر .ك : الكافى ، ج ٨ ، ص ١٣٠ ؛ الأمالى ، طوسى ، ص ٦٩٢ ؛ مكارم الأخلاق ، ص ٢٣ .[٢] بحار الأنوار ، ج ٦٧ ، ص ٣١١ .[٣] ر .ك : تفسير القمى ، ج ١ ، ص ١٥٣ ؛ بحار الأنوار ، ج ١٢ ، ص ٥ .[٤] مناقب أميرالمؤمنين عليه السلام ، ج ١ ، ص ٢٠١ (ح ١٢٤) .[٥] الكافى ، ج ٣ ، ص ٢٥٢ ؛ بحار الأنوار ، ج ٢٢ ، ص ١٦١ .