بى حيايى با جهلْ همراه است و هر جا جهل باشد ، بى حيايى نيز حضور دارد . آلوده كردن خود به زشتى ها، شكستن حرمت خويش و پايين آوردن منزلت اجتماعى خود، نشانه هاى جهالت و نابخردى است . همچنين ، رعايت نكردن حرمت ديگران و تجرّى و گردنكشى در برابر آنان نيز نشانه جهالت و نابخردى است . امام على عليه السلام مى فرمايد : جاهل ، چه قدر وقيح است ! [١] انسان جاهل ، حرمت خدا را نيز نگه نمى دارد و به همين جهت ، از خدا هم شرم ندارد . رسول خدا ، در باب نشانه هاى جاهل مى فرمايد : نه از خدا شرم مى كند و نه او را ياد مى كند . [٢]

٢ . تكرار

فرد باحيا نسبت به تكرار قبيح ، حسّاس است و تجربه متعدّد فعل قبيح ، مى تواند به بى حيايى منجر شود . ممكن است فرد باحيا ، به جهت غفلت يا

[١] عيون الحكم والمواعظ ، ص ٤٧٥ .[٢] تحف العقول ، ص ١٩ ؛ بحار الأنوار ، ج ١ ، ص ١١٩ .